Ik geef het meteen toe: In sommige zaken ben ik onverbeterlijk naïef. Omdat ik ze niet begrijp, omdat ik me ze niet voor kan stellen, omdat ze helemaal niet passen bij het beeld dat ik heb van zaken doen en nog minder bij houden van je klant. Dus als je mij boos wil maken dan lukt dat prima door je klanten niet serieus te nemen, door ze te negeren, door vooral je eigen feestje te vieren en jezelf dan toch nog heel erg stoer te vinden.
Dat het gevaarlijk is dat ik dat juist nu schrijf, omdat ik onlangs zelf ook een feestje vierde, daar ben ik me terdege van bewust. Maar ik schrijf het toch omdat ik zeker weet dat ik mijn feestje niet anders zou kunnen vieren dan samen met mijn klanten en mijn lezers, met jullie dus. Ik kan niet anders en wil ook niet anders, omdat ik nu eenmaal van mensen hou en omdat ik zelf een mens ben. Dat betekent niet dat ik onfeilbaar ben en geen fouten maak, want die maak ik ook. Maar mijn klanten compleet negeren en mijn afspraken niet nakomen dat doe ik niet of ik moet weer eens op mijn hoofd zijn gevallen, maar zelfs toen heb ik al mijn zakelijke afspraken afgezegd en uitgelegd wat er aan de hand was.
Het verkeerde signaal
En daarom ben ik afgelopen donderdag boos weggelopen bij een congres dat zichzelf neerzet als het evenement voor marketingpioniers. Maar wat is dat voor congres, wat is dat voor congresorganisator die een zaal vol klanten totaal negeert door ze meer dan een kwartier zonder enige vorm van communicatie of uitleg te laten wachten op het blijkbaar uitgestelde begin van het congres? Met andere woorden, wat geef je in hemelsnaam voor signaal aan de marketingpioniers in de zaal als je zelf zo gedraagt? Volgens mij een volkomen verkeerd signaal en daarom besloot ik te stemmen met mijn voeten en weg te gaan.
Makke marketingschapen of pioniers?
Maar wat ik nog verontrustender vind is het feit dat de andere klanten in de zaal als makke marketingschapen bleven zitten. Alsof ze niet door hadden dat onze leverancier zich niet aan de met ons gemaakte afspraak hield. Misschien waren ze wat verdoofd door de keiharde muziek die over de zaal werd uitgestort maar ik vrees dat het vooral komt doordat ze zelf ook al jarenlang hun eigen feestje vieren en niet dat van cq met hun klanten.
Dat wordt inderdaad flink pionieren als je niet meer weet waar je boerenverstand zit en vergeten bent hoe je dat kunt gebruiken om je klanten (mensen dus) serieus te nemen. En dat leer je dus niet op een congres als dit.
Hoe leer je het dan wel? De eerste stap is anders kijken naar wat je klanten doen en naar wat jezelf doet en jezelf afvragen welk feestje jij eigenlijk viert. En daarna komen de stappen anders denken en doen. De Loesje-poster in deze blogpost kan je daar alvast bij helpen.
Mocht het je dan toch nog allemaal net iets teveel pionierswerk zijn dan hoor ik het graag. Want als klantropoloog heb ik dit vaker bij de hand gehad en kan ik je helpen met het organiseren van je volgende feestje van en met je klanten.
