 |
Noten lezen kan ik niet maar ik stond als kind al in de box mee te neuriën met Adamo en ik weet niet beter dan dat ik altijd al van muziek heb gehouden. En omdat ik ook erg van lezen hou en bovendien verzot ben op schilderkunst en architectuur had ik in het verleden nog wel eens discussies met mensen over de vraag welke kunst je nu meeste raakt.
Lees meer van: Arbeidsvitaminen: Wat doet muziek met jou en wat doe jij met muziek?
Hoe vaak jullie een waarom-vraag stellen weet ik niet maar ik hoop dat je je manager, je collega’s en niet te vergeten ook jezelf regelmatig vraagt ‘Waarom is dat eigenlijk zo?’ en ‘Waarom doen wij/doe ik dat eigenlijk zo?’ stelt. Tenminste, ik hoop dat je dat doet wanneer je wilt innoveren.
Het begint al bijna een traditie te worden: Want net als in 2008 en 2009 ben ik ook dit jaar weer bij de Marketingdag voor de Podiumkunsten. En net als vorig jaar loop ik daar morgen, samen met @CultureS, rond als twitterverslaggever om iedereen die er niet bij kan zijn toch mee te laten kijken naar wat er op zo’n dag allemaal gebeurt.
Lees meer van: Live vanaf de Marketingdag: Een twitterverslag
Veel mensen ’s en ook kinderen gaan ’s ochtends de deur uit zonder te ontbijten. Vermoedelijk is dat zo omdat het maken en het opeten van een ontbijt ze te veel tijd en moeite kost en mij heeft dat altijd verbaasd omdat ik zelf niet kan werken, leren of denken met een lege maag. Sterker nog, als ik binnen een half uur nadat ik ben opgestaan, niet eet dan val ik gewoon om. Fabrikanten van voedingsmiddelen weten dat natuurlijk ook al lang en zijn in dat gat gesprongen door ’snelle’ ontbijtproducten voor onderweg op de markt brengen.
Toen ik een kleine 30 jaar geleden ging studeren koos ik voor een studie Klassieke Talen en dat was, gezien mijn vakkenpakket – 6 talen en geschiedenis-een logische keuze. Want ik was een echte alfa, compleet met talenknobbel, een enorme leeshonger en een hoog leestempo. Uiteindelijk ben ik ook afgestudeerd aan de Faculteit der Letteren en wel in een andere alfa-richting namelijk in de Literatuurwetenschap met Duits (inclusief lesbevoegdheid) en Kunstgeschiedenis als bijvakken.
Het woord zegt het al: Een transformatorhuisje is een huisje dat transformeert en blijkbaar ook zodanig van vorm kan veranderen dat het in sommmige gevallen zelfs bijna helemaal uit het straatbeeld verdwijnt. Bijna helemaal want het is er nog wel maar je ziet het niet meer. Daar zullen niet veel mensen rouwig om zijn want de meeste moderne transformatorhuisjes zijn oerlelijk zoals iemand vanochtend op twitter zei, dus ik begrijp goed dat er kunstenaars zijn die denken ‘dat kan leuker en (on)opvallender’.
|
|
|
|
