Vrij naar Annie M.G. Schmidt: Mijn batterijlader doet iets

Wie Annie M.G. Schmidt’s ‘Pluk van de Petteflet’ ooit las herinnert zich Dolly de Duif vast nog wel. En misschien herinner je je dan ook dat Dolly de verwoesting van de Torteltuin weet te vertragen door ‘iets te doen’ bovenop de bouwtekening die al klaar ligt in de keet van de opzichter. En daarom heet het hoofdstuk waarin dit gebeurt dan ook simpelweg ‘Dolly doet iets’.

Nu is Dolly echter niet de enige die iets doet, er zijn immers nogal wat apparaten die iets doen en ik heb er daarvan eentje in huis: Mijn GP- batterijlader. Nu is dat weliswaar een gegeven paard- ik kreeg hem van de fotovakzaak waar ik mijn camera kocht- maar dat betekent toch niet dat hij ’slecht’ zou moeten zijn. En dat is hij ook niet, het schijnt zelfs echt een goede batterijlader te zijn zo hoor ik om me heen. En toch kan ik maar geen vrienden met hem worden.

Groene lampjes

Hij doet namelijk iets, maar wat? Geen idee….Er zitten 2 groene lampjes op die meestal branden als je er batterijen in stopt maar heel af en toe branden ze niet. Ik ga er daarom voor het gemak maar van uit dat de brandende groene lampjes betekenen dat er geladen wordt. Maar omdat de lader niet aangeeft hoever hij al is en ook niet meldt dat hij klaar is met opladen heb ik geen idee wanneer mijn batterijen klaar zijn voor gebruik.

Om het dan nog makkelijker te maken voor de gebruiker heeft batterij a een oplaadtijd x en batterij b een oplaadtijd van y. Ook daarin is geen eenvoudig te onthouden systeem te ontdekken en elke keer als je een nieuw type of ander merk batterij koopt horen daar weer andere oplaadtijden bij. Bovendien schijnt het levensgevaarlijk te zijn als je een ander merk batterijen in deze GP-lader stopt want dan kan hij ontploffen. Hoezo klantenbinding? Ik vind dat meer klantkneveling, maar dat terzijde.

WYSIWYG

Snappen jullie het nog? Ik niet en daarom dacht ik aan Dolly. Want in Dolly’s geval is het juist wel heel duidelijk wat ze doet en ik zou willen dat dat bij mijn batterijlader en veel andere apparaten (jullie kennen ongetwijfeld zelf ook veel andere voorbeelden) net zo duidelijk was. Als gebruiker hou ik van apparaten die ik in één oogopslag begrijp, ik hou van ‘Sense & Simplicity’, ik hou van WYSIWYG (‘What You See Is What You Get’) en ik hou daarom ook nog steeds van Apple.

Dus ik zou er bijna maar weer eens over zijn gaan na denken. Over een alternatieve interface die wel duidelijk zou zijn. Maar die bestaat natuurlijk bestaat allang. Daarvan geef ik graag een paar voorbeelden:

• Zo zie je vlak onder het kopje ‘WYSIWYG’ de batterij-indicator van mijn MacBook, die is niks bijzonders en op een vergelijlkbare manier ook toegepast in mobieltjes, maar wel duidelijk. Overigens kan je ook kiezen voor in weergave in resterende gebruiksminuten.

• Ook het volgende voorbeeld is simpel, helder en universeel in zijn beeldtaal.

• En om het af te leren noem ik ook nog even het lampje dat Apple op de iPod-shuffle (die geen display heeft) gebruikt om aan te tonen hoe het staat met de batterij: Dat is groen, oranje of rood. En wat dat betekent, dat lijkt me duidelijk. Net zo duidelijk als wat Dolly deed.

Dus waarom geen voorbeeld nemen aan Dolly? Door producten of diensten te ontwikkelen die simpel en zinvol zijn, de gebruiker laten zien wat ze doen en hem vertellen of zijn batterijen nu al zijn opgeladen of soms toch op ontploffen staan…

Eerdere artikelen enover ‘Sense & Simplicity’ vind je hier