Ga naar mijn of artikel.

‘The long Tail’: Zoek en vind de meest afgebroken architect van Nederland

campanile en zuil Nijmegen NSRoermond, Eindhoven, Nijmegen, Rotterdam en Den Bosch. Ogenschijnlijk een willekeurige rij met plaatsnamen maar er is iets dat ze verbindt. De naoorloogse en inmiddels ook alweer bijna allemaal afgebroken stations in deze plaatsen en/of de stationsomgeving aldaar werden namelijk door de architect Sybold van Ravesteyn ontworpen. Hij is met name bekend door zijn ontwerp voor Diergaarde Blijdorp maar als trein- en stationsliefhebber ken ik hem vooral van zijn werk voor NS.

Maar wat heeft dat nu te maken met ‘The Long Tail‘ (het verschijnsel dat internet een verschuiving van mass marketing naar niche marketing mogelijk maakt)? Dat is een heel verhaal en dat begint zo:

De tunnel in Roermond

Op een dag stond ik in de file voor de stationstunnel in Roermond. Dat duurde niet erg lang maar het was voor mij lang genoeg om te zien dat die tunnel maar door één architect ontworpen kon zijn en wel door de eerder genoemde Van Ravesteyn. Ik was aangenaam verrast en deed de volgende dag meteen navraag bij een vriendin van me, die al jaren in Roermond woont. Ze wist niet wie de tunnel ontworpen had en de naam van de architect zei haar helemaal niks maar ze beloofde navraag te doen bij iemand van de gemeente die o.a. bezig is met het herinrichten van de stationsomgeving.

tunnel Roermond NS voorzijde

Maar dat ging me allemaal te lang duren dus ik ging googlen en ik vond op deze site een bevestiging van wat ik al dacht: De tunnel was van Van Ravesteyn. Ik had het goed gezien en ik ben niet lang daarna nog een keer teruggegaan, dit keer met de trein, om hem te fotograferen. Want hij wordt mogelijk gesloopt. Een lot dat de meeste gebouwen (zo ook de stations van Utrecht, Rotterdam en Den Bosch) van Van Ravesteyn trof en hij wordt dan ook wel ‘de meest afgebroken architect van Nederland’ genoemd.

Gevonden!

Toch is er gelukkig hier en daar nog wel wat van hem bewaard gebleven. Bijvoorbeeld het station van mijn eigen woonplaats Nijmegen. Maar een ander mooi voorbeeld staat in Utrecht. Ik zag het elke keer vanuit de trein naar Amsterdam en dacht altijd ‘Dat kan niet missen, dat moet van Sybold van Ravesteyn zijn’ en toen ik zag dat het gerenoveerd werd besloot ik ook dat maar eens op internet gaan zoeken.

Maar hoe pak je dat aan als je niet weet hoe het gebouw heet noch of het überhaupt een naam heeft? Ik kon maar één manier bedenken en dat was in Google Maps opzoeken hoe de straat heet waaraan het gebouw ligt. Want waar het ongeveer lag dat was het enige dat ik wist.

1342529908_cf505cd1b2

Toen ik dat gedaan had ben ik opnieuw gaan googlen en met resultaat: Het pand bleek gebouwd te zijn voor een dochteronderneming van de NS, het Centraal Autoherstel Bedrijf (CAB). En het was inderdaad van de hand Van Ravesteyn. Maar dat was niet het enige dat ik vond want waar ik nog veel blijer mee was waren de prachtige foto’s (zie zwart-wit foto hierboven) die een andere architectuur-liefhebber, op Flickr gezet bleek te hebben. Ik ben er zelf nog niet geweest om het op de foto te zetten maar dat gaat er zeker een keer van komen.

De kracht van ‘The Long Tail’ en web 2.0

Omdat ik zo blij was met alles wat ik vond dankzij het web 2.0 ofwel het internet van mensen die delen en samenwerken, meldde ik dat via Twitter en je raadt het al, ook op Twitter vind je mensen die van wederopbouwarchitectuur houden en die Van Ravesteyn kennen. En daarmee hebben het web 2.0 en ‘The Long Tail’ hun eigen bestaansrecht en kracht weer eens bewezen.

Want hoe lang zou je er ‘vroeger ‘niet over gedaan hebben om al deze informatie en dit beeldmateriaal gevonden te hebben? Minimaal een paar dagen maar waarschijnlijk langer en voordat je dan ook nog eens de mensen zou hebben gevonden die net als jijzelf geïnteresseerd zijn in dit onderwerp zou je maanden verder zijn. En dat alles vind je dankzij Google, Google Maps, Flickr, Stationsweb, Wikipedia en Twitter nu binnen een paar uur.

    2 reacties op dit bericht

    1. Paulus Veltman 2 september 2009 om 16:32

      Uit mijn hart gegrepen, dit stukje, maar dat zal na onze twitterdiscussies geen verrassing voor je zijn.

      Gelukkig worden de laatste tijd wel wat vaker gebouwen uit de wederopbouwperiode tot rijksmonument verklaard: http://www.dearchitect.nl/architect/nieuws_vakinformatie/toon_nieuwsbericht.jsp?di=523544

      Ik denk dat de ouderdomseis voor rijksmonumenten – minimaal 50 jaar – ook niet helpt om er tijdig bij te zijn.

      Voor de meeste stations uit de jaren ’50 is het in ieder geval te laat. Eeuwig zonde!

    2. Jacqueline Fackeldey 2 september 2009 om 17:37

      @Paulus: Nee, dat is geen verrassing voor me maar ik ben toch blij dat je het hier nog even uitspreekt. En dat er nu toch wat meer respect lijkt te komen voor de wederopbouwarchitectuur, daar ben ik, net als jij, blij om. Dat werd wel eens tijd als je het mij vraagt.

    reageer op dit bericht

    Ga naar mijn of artikel.