Dit filmpje kwam ik tegen op Stowe Boyd’s blog en ik vond het grappig genoeg om het met jullie te delen. Misschien betekent dat wel dat ik zelf ook een ‘New Media Douchebag’ ben?
Dat is dan maar zo en dat neem ik op de koop toe. Waar het mij om gaat is dat iemand de moeite heeft genomen om met gevoel voor humor de wereld die web 2.0 heet te relativeren en daar houd ik wel van. Ookal neem ik dat web zelf erg serieus, ik waardeer relativeringsvermogen zeer, ook wanneer het mijzelf betreft of iets dat ik belangrijk vind.
Dus kijk zelf maar en ontdek of je een ‘New Media Douchebag’ bent of kent.
Iedereen die met de trein reist weet hoe het is om stil te staan. Niet alleen op het station maar ook daarbuiten in een wei, al dan niet met koeien, of op een onbestemde plek in het donker. Wachtend tot de trein zich weer in beweging zet en je brengt naar waar je wil zijn.
Maar dat je ook heel anders stil kun staan op een station, daarvan zijn we ons denk ik minder van bewust en dat laat deze video prachtig zien:
De video maakt-op een grappige en verrassend simpele manier- duidelijk wat stilstaan doet met juist die mensen die in eerste instantie gewoon doorbewegen: Het valt ze opeens op dat er iets anders is, ze kijken om zich heen, verbazen zich, spreken anderen aan, vragen of zij weten wat dit is en een enkeling probeert een stilstaande mens tot spreken te bewegen.
En dat is iets wat ik uit mijn eigen ervaring herken: Dingen anders doen, stilstaan bij gewone dingen -in dit geval letterlijk dus- zet mensen aan het denken waardoor ze zelf even gaan stilstaan en daarna zelf ook anders gaan bewegen….
En dan nog iets, als er iemand van jullie, net als ik, denkt ‘ dit kan ook hier in Nederland’ en zin in heeft om dat samen met mij te organiseren laat me dat dan weten. Het lijkt mij geweldig om dat bijvoorbeeld op station Schiphol te doen.
Ooit werd ik gebeld door iemand bij Nationale Nederlanden met de vraag of ik interesse had in een functie die vrij kwam. Ik was toen nog werkzaam bij ING en inderdaad zoek naar een nieuwe baan- omdat de innovatie-afdeling waar ik met zoveel plezier werkte werd opgeheven- maar de mogelijkheid om over te stappen naar Nationale Nederlanden (ook ING) was niet bij me opgekomen.
Lees meer »
Over David Weinbergers laatste boek ‘Everything is miscellaneous’- wat mij betreft een aanrader voor iedereen die zich bezighoudt met marketing, communicatie en informatievoorziening- schreef ik hier al. En ik trok toen de conclusie dat DE manier van zoeken en vinden niet meer bestaat. Nu vraag ik jullie aandacht voor een video waarin onder meer verwezen wordt naar dat boek.
Lees meer »
In de rubriek FYI (For Your Inspiration) dit keer aandacht voor Did you know?, een video op YouTube die mij elke keer weer raakt. Door de eenvoud van zijn beelden, de confronterende cijfers en niet te vergeten, de muziek die perfect past bij het verhaal dat verteld wordt. Het verhaal van de ‘power shift’, het verhaal van ‘we are the web’ en het verhaal van de globalisering. Lees meer »
Humor, nieuws en actualiteiten - daar kijken we online graag naar, althans daar kijkt men in Amerika graag naar volgens het lezenswaardige rapport Online video achieving mass appeal with news leading the way van de Online Publishers Association over de almaar groeiende populariteit van het online video kijken. Ik vermoed dat het in Nederland niet erg anders is.
Dit onderzoek was voor mij aanleiding om eens in mijn eigen geheugen te gaan graven op zoek naar mijn eerste kennismaking met het fenomeen online filmpje en denk dat dat in 2003 geweest is. Het betrof een grappig reclamefilmpje ‘Der Chefkoch’ voor het oudste vegetarische restaurant in Europa nl. Hiltl in Zürich.
Lees meer »
Dit filmpje kwam ik tegen op Stowe Boyd’s blog en ik vond het grappig genoeg om het met jullie te delen. Misschien betekent dat wel dat ik zelf ook een ‘New Media Douchebag’ ben?
