Het zou mij niet verbazen als we eigenlijk allemaal easycraten zijn maar onszelf hebben leren leven en werken in een bureaucratie. Want de meeste overheden, onderwijs- en zorginstellingen, organisaties, bedrijven zijn nog altijd bureacratisch en sterk hiërarchisch ingericht. Maar dat gaat veranderen en is ook al aan het veranderen door de komst van internet en door de rol die internet speelt op het gebied van kennisdeling en samenwerking. En op die verandering gaan Martijn Aslander en Erwin Witteveen in hun zojuist verschenen boek ‘Easycratie‘ uitgebreid in.
Lees meer van: Easycratie ofwel het gemak dient de mens en de maatschappij
Zegt u eens eerlijk: Hoe vaak stelt u zelf een waarom-vraag? Ik ken uw antwoord helaas niet maar ik hoop dat u uw collega’s, toeleveranciers en niet te vergeten ook uzelf regelmatig vraagt ‘Waarom is dat eigenlijk zo?’ en ‘Waarom doen wij/doe ik dat eigenlijk zo?’ stelt. Tenminste, ik hoop dat u dat doet wanneer u wilt innoveren of, als het woord ‘innoveren’ u te zwaar op de maag mocht liggen, wanneer u zowel voor uw klanten, uw collega’s en iedereen met wie uw zorginstelling verder nog samenwerkt, meer waarde wilt creëren dan u nu doet.
Lees meer van: Waarom ‘waarom’ nodig is om te innoveren in de zorg
Jullie kennen ze vast allemaal: die gepantserde auto’s waarop met grote, dikke letters ‘waardetransport’ staat. En toen er van de week ook weer eens eentje voorbij zag rijden realiseerde ik me dat er natuurlijk veel meer manieren zijn om waarde te vervoeren. Dat kan ook op de fiets, want wat dacht je dat fietskoeriers of postbodes doen? Lees meer van: Waardetransport? Dat kan ook op de fiets en op heel veel andere manieren
Zou het kunnen, een blogpost schrijven die uitsluitend uit vragen bestaat? Zou me dat lukken als ik het heel graag wil? En zou iemand die blogpost dan willen lezen? En zou dat dan niet net zo’n bizarre onderneming zijn als het boek dat de Franse auteur George Perec ooit schreef, een boek waarin de letter ‘e’ niet voorkomt? Misschien is een blogpost met alleen maar vragen dan toch een stuk makkelijker? Want leven we niet in een tijd waarin ‘vraaggestuurd werken’ wenselijk en /of normaal wordt gevonden?
Lees meer van: Vraaggestuurd werken
Het mooie van vakantie is dat je tijd hebt om je zelf en je gedachten de vrije loop te laten waardoor je als vanzelf gaat nadenken over van alles en nog wat. Dat komt er voor veel mensen in het gewone, dagelijkse en werkzame leven namelijk niet van. Hun agenda’s staan vol met afspraken die ze vaak niet eens zelf inplannen, ze hebben het gevoel dat ze geleefd worden, rennen van het ene binnenbrandje naar het andere, blussen het en springen aan het eind van de dag weer snel in hun auto of een trein om naar huis te gaan.
Lees meer van: Wandelen voor je werk en de stad als kunstvorm
We hebben het er vaak over, over de toekomst en dan lijkt het vaak iets dat nog ver weg is. Iets dat we kennen uit films of boeken of iets dat te maken heeft met hele knappe koppen met verwilderde haren en dito blikken. Maar dat is niet waar ik aan denk als ik het woord ‘toekomst’ gebruik. Ik denk bij ‘toekomst’ aan morgen, nee zelfs aan vandaag. Want toekomst is immers alles wat er nog aan gaat komen en dat kan dus ook over 1 minuut zijn of over 1 dag.
Lees meer van: De toekomst begint vandaag: Ook voor de leden van Actiz
