Soms twijfel ik eraan dat het bedrijven echt gaat om hun klanten. En vraag ik me af of het ze echt te doen is om hun medewerkers en de eventuele overige ’stakeholders’. Bovendien vermoed ik dat het ze ook niet echt gaat om het waarmaken van hun veelbelovende ‘mission statements’ of zorgvuldig geformuleerde ‘business principles’.
Kortom, op mij maken bedrijven nogal eens de indruk dat er maar één ding telt en dat is het realiseren van +12 (of wat voor ander groeipercentage dan ook) voor hun aandeelhouders.
Er zijn van die dingen die ik niet begrijp of nee, die ik niet wil begrijpen. Omdat ik een klant ben, een gebruiker en een mens die af en toe zin heeft in een lekkere kop koffie verkeerd ofwel in een ‘latte macchiato’ zoals dat tegenwoordig ook in Nederland begint te heten. En omdat ik daar ook wel zin in had na afloop van een meer dan een uur vertraagde treinreis stapte ik laatst blij verheugd het DE-Café op het compleet vernieuwde station Amsterdam Bijlmer-Arena binnen.
Of ik hem nu wel of niet in het Engels ga houden weet ik nog steeds niet, of ik nu 1 sheet of toch meer sheets, ja zelfs alle sheets ga laten zien weet ik ook nog niet. Ik heb besloten dat van het moment af te laten hangen maar ik heb de sheets al wel en ze staan ook al online. Dus voor wie wil: Dit is misschien wel of misschien niet de presentatie die ik morgen op de Health 2.0 unconference geef:
Maar dat ik iets ga vertellen over hotealthcare, dat staat vast. En dat ik graag kennis wil maken met iedereen die er morgen bij zal zijn omdat hij zich in wil zetten voor een meer mensgerichte zorg, dat zal ook duidelijk zijn.
Kortom, ik kijk uit naar deze eerste Health 2.0 unconference in Nederland en doe er hier uiteraard verslag van.
Zaterdag 12 april tussen 14.00 en 17.00 aanstaande is het zover: De eerste Health 2.0 unconference gaat plaatsvinden in Amsterdam, om precies te zijn in het voormalige Volkskrant-gebouw aan de Wibautstraat.
Afgelopen week was ik op weg naar de Mobile Monday-bijeenkomst over mobiel en bankieren. En toen ik station Amsterdam Amstel binnenreed viel me iets op: Ik zag een man die aan de achterzijde van een OV-chipkaartpaal stond en de bovenzijde daarvan gebruikte als een soort tafel voor het apparaat dat hij vast hield. Het was net te ver weg om te zien welk apparaat dat was maar ik zag wel dat het zwart was en dat hij zijn beide duimen gebruikte om het te bedienen. Het leek op een mobiele telefoon en het leek alsof hij aan het smssen was.
Het zijn geen producten die ik zelf gebruik en dat komt niet omdat ze in Duitsland verkocht worden maar omdat ik zelf zelden of nooit kant-en klaar maaltijden koop. En nu ik nog eens keer met mijn neus op de feiten werd gedrukt door wat ik zag en las op Pundo 3000 en me duidelijk werd hoe misleidend verpakkingen vaak kunnen zijn, nu heb ik helemaal geen zin meer in dat soort voedingswaren.
Soms twijfel ik eraan dat het bedrijven echt gaat om hun klanten. En vraag ik me af of het ze echt te doen is om hun medewerkers en de eventuele overige ’stakeholders’. Bovendien vermoed ik dat het ze ook niet echt gaat om het waarmaken van hun veelbelovende ‘mission statements’ of zorgvuldig geformuleerde ‘business principles’.
