Ik zal een jaar of 4 geweest zijn toen ik, aan de hand van mijn moeder, de naar boenwas ruikende houten trap in een Brabants kasteel beklom. Ik was op weg naar een voorleesmiddag die daar gehouden werd in een torenkamer en ik kon toen niet weten wat dat met me zou doen. Na dat allereerste bezoek aan een bibliotheek volgden er jaar in en uit nog velen en op een gegeven moment werkte ik zelfs 1 dag in de week in een kloosterbibliotheek.
Lees meer van: Kennis delen en innoveren: Van boek naar blog naar boek
Het gebeurt niet vaak maar soms ben ik het: Boos omdat ik veel tijd heb gestoken in iets dat achteraf sjorren aan een dood paard bleek te zijn. Boos omdat ik maar niet kan begrijpen dat hoopogeleide mensen zelf niet na lijken te kunnen denken. Boos omdat iets niet opschiet, want de mensen die wel willen opschieten durven niet (meer) en zijn bang voor wat er zwaait als ze toch vaart gaan maken. Boos omdat er over Twitter gesproken wordt als ‘dat getwitter’. Boos omdat innovatie weliswaar gevraagd wordt maar men tegelijkertijd angstvallig vasthoudt aan dat wat er is en dat wat men kent.
Lees meer van: Boos op ‘dat getwitter’ en blij met Twitter
Lang geleden werkte ik bij een grote bankverzekeraar en daar heb ik het innovatievak in de praktijk geleerd. Want al schijn ik dan wat intellectuele trekjes te hebben, ik leer minstens zo graag in de praktijk als uit een boek. Waarbij het helpt bij als je goed kijkt naar wat erom je heen gebeurt. Er is immers overal wel iets te zien waar je van kunt leren. De ene keer is dat een wasvoorschrift, de andere keer is dat een telefoontje naar de huisarts of een klapperbord op een Zwitsers station.
Lees meer van: Anders kijken kan altijd en overal, zelfs als je een bank bent
Woensdag geef ik weer een gastcollege aan de Hogeschool van Amsterdam en stuur ik de studenten de straat op. Niet om van ze af te zijn maar om ze te laten wennen aan het idee dat iedereen die bezig is met innovatie, marketing en communicatie daar inspiratie kan opdoen. Om de simpele reden dat je klanten rondlopen op straat en je dus daar moet zijn als je wil weten wat hen boeit en je met hen wil verbinden. Dat hoort allemaal bij klantropologie en dat is prima te leren.
Lees meer van: Klantropologie: De straat als inspiratiebron voor innovatie en marketing
Of het nu gaat over de introductie van de boekdrukkunst, straatverlichting, de (mobiele) telefoon, de trein, verkeersborden, twitter of het internet in het algemeen, er duiken al eeuwenlang dezelfde argumenten en bezwaren op zodra de mensheid in aanraking komt met een nieuwe technologie.
Lees meer van: 10 x Nee tegen nieuwe technologie
Marketing blijft een mooi en veelzijdig vak want wat blijkt uit een recent onderzoek? Een grote groep kledingkopers beslist op basis van wasvoorschriften of ze tot de aanschaf van een kledingstuk overgaan. Zelf doe ik dat ook en daarom heb ik, op een paar pakken na, ook geen kleding die gestoomd of chemisch gereinigd moet worden.
Lees meer van: Waarom marketing over wasvoorschriften gaat
Ik zal een jaar of 4 geweest zijn toen ik, aan de hand van mijn moeder, de naar boenwas ruikende houten trap in een Brabants kasteel beklom. Ik was op weg naar een voorleesmiddag die daar gehouden werd in een torenkamer en ik kon toen niet weten wat dat met me zou doen. Na dat allereerste bezoek aan een bibliotheek volgden er jaar in en uit nog velen en op een gegeven moment werkte ik zelfs 1 dag in de week in een kloosterbibliotheek.
