Zegt u eens eerlijk: Hoe vaak stelt u zelf een waarom-vraag? Ik ken uw antwoord helaas niet maar ik hoop dat u uw collega’s, toeleveranciers en niet te vergeten ook uzelf regelmatig vraagt ‘Waarom is dat eigenlijk zo?’ en ‘Waarom doen wij/doe ik dat eigenlijk zo?’ stelt. Tenminste, ik hoop dat u dat doet wanneer u wilt innoveren of, als het woord ‘innoveren’ u te zwaar op de maag mocht liggen, wanneer u zowel voor uw klanten, uw collega’s en iedereen met wie uw zorginstelling verder nog samenwerkt, meer waarde wilt creëren dan u nu doet.
Lees meer van: Waarom ‘waarom’ nodig is om te innoveren in de zorg
Met een fonduevork iets van de bovenste kastplank naar voren schuiven en het dan in je handen laten vallen (zodat je het opstapje niet tevoorschijn hoeft te halen), een paperclip uitvouwen en daarmee de plastic verpakking van cd’s opensnijden, een pallet van wielen voorzien en die als salontafel gebruiken, een Ikea-tasje dat een laptophoes werd, een vijl die als brievenopener dient.
Lees meer van: Letterlijk en figuurlijk een proefballonnetje oplaten
Jullie kennen ze vast allemaal: die gepantserde auto’s waarop met grote, dikke letters ‘waardetransport’ staat. En toen er van de week ook weer eens eentje voorbij zag rijden realiseerde ik me dat er natuurlijk veel meer manieren zijn om waarde te vervoeren. Dat kan ook op de fiets, want wat dacht je dat fietskoeriers of postbodes doen? Lees meer van: Waardetransport? Dat kan ook op de fiets en op heel veel andere manieren
Zou het kunnen, een blogpost schrijven die uitsluitend uit vragen bestaat? Zou me dat lukken als ik het heel graag wil? En zou iemand die blogpost dan willen lezen? En zou dat dan niet net zo’n bizarre onderneming zijn als het boek dat de Franse auteur George Perec ooit schreef, een boek waarin de letter ‘e’ niet voorkomt? Misschien is een blogpost met alleen maar vragen dan toch een stuk makkelijker? Want leven we niet in een tijd waarin ‘vraaggestuurd werken’ wenselijk en /of normaal wordt gevonden?
Lees meer van: Vraaggestuurd werken
Voorjaar 2008 was ik in Parijs en bij thuiskomst schreef ik al dat het daar ingevoerde fietsenplan genaamd ‘Vélib’ dat staat voor Vélo (fiets) en Liberté (vrijheid) een succes was. En inmiddels weet ik, dankzij mijn eigen kleine Tour de France van de afgelopen weken- ik was in Besançon, Aix- en-Provence en Nice- dat er overal in Frankrijk sprake is van een herontdekking van de fiets.
Lees meer van: De Tour de France ofwel de herontdekking van de fiets
Tja, hoe gaat dat als je een firestarter bent en je meestal gewoon maar begint omdat je daar nu eenmaal goed in bent? En hoe komt het dat je dingen die er nog niet zijn voor je ziet en in dingen die er al wel zijn een samenhang ziet die anderen niet zo 123 zien. En waarom zegt je omgeving dan ook nog tegen je dat je vooral door moet gaan met wat je doet? Is er misschien een dokter in de zaal die uit kan leggen hoe dat werkt? Dan kan ik nu door met mijn verhaal en dat luidt als volgt:
Lees meer van: Een wild plan, een droom, een boek, een Layar?
Zegt u eens eerlijk: Hoe vaak stelt u zelf een waarom-vraag? Ik ken uw antwoord helaas niet maar ik hoop dat u uw collega’s, toeleveranciers en niet te vergeten ook uzelf regelmatig vraagt ‘Waarom is dat eigenlijk zo?’ en ‘Waarom doen wij/doe ik dat eigenlijk zo?’ stelt. Tenminste, ik hoop dat u dat doet wanneer u wilt innoveren of, als het woord ‘innoveren’ u te zwaar op de maag mocht liggen, wanneer u zowel voor uw klanten, uw collega’s en iedereen met wie uw zorginstelling verder nog samenwerkt, meer waarde wilt creëren dan u nu doet.
