Als iets van binnen en van buiten klopt en dan ook nog eens een keer met gevoel voor humor is ontworpen dan kijk ik er graag naar. Het zal ook wel bij kijken blijven want ik ben een bergwandelaar en geen bergbeklimmer dus deze hut, hoog bovenin het Mont Blanc-gebied, ligt ver buiten mijn bereik. Niettemin lijkt het me prachtig om wakker te worden in deze ‘wollen trui’ met uitzicht op een gletsjer.

Meer foto’s van de Gervasutti-hut vind je op de site van het Italiaanse architectenbureau Leap Factory. Daar zie je ook hoe de hut gebouwd, getransporteerd en geplaatst werd.

Wie kent ze niet? De Sanseveria’s ofwel die truttige ozo oubollige planten die in mijn jeugd elke vensterbank teisterden en die daarna gelukkig helemaal uit het straatbeeld verdwenen. Om nu alweer wat jaartjes bezig te zijn aan een hernieuwde opmars en ik kwam ze dan ook onlangs tegen in een bloembak op de Hogeschool Rotterdam. Want Sanseveria’s kunnen weer, zelfs op de vensterbank mits in een kek hooglanzende pot geplant en als setje van twee bij elkaar.

Maar de ultieme wraak van de Sanseveria is volgens mij deze meubelshowroom die van buiten van boven tot onder bekleed is met Sanseveria’s in vazen/potten.

Die gevel vind ik weliswaar een mooi voorbeeld van iets dat uit de mode was geraakt weer nieuw leven inblazen. Daar houd ik van en dat doe ik zelf ook graag. Maar hier komen ze er niet in. Ik wil geen Sanseveria’s voor mijn raam en ook niet aan mijn gevel, dat gaat me echt te ver…

Sommige mensen dromen ervan dat de wereld aan hun voeten ligt en ook dat wordt tegenwoordig door (internet) technologie mogelijk gemaakt. Je hoeft er niet eens een cursus ‘Hoe word ik een succesvol dictator/filmster/etc.?’ voor te volgen maar koopt gewoon een vloerkleed gebaseerd Google Earth en klaar ben je. De kleden zijn ontworpen door David Hanauer en ze zijn te koop in meerdere motieven.

Het klinkt bijna als te mooi om waar te zijn ‘een bank om vrolijk van te worden’ maar dit is er eentje. En ik geloof dat ik daar maar aan denk als ik weer eens van het kastje naar de muur word gestuurd door mijn eigen bank.

Het is dat ik al zo blij ben met mijn supersnelle RSS-fiets, met mijn iPod-shuffle en mijn goed klinkende witte doppen.  Anders wist ik het wel. Dan reed ik, als liefhebber van vinyl, vast rond op deze Feats Per Minute waarmee je je elpees kunt draaien terwijl je fietst. Met andere woorden, naast de pick-up truck is er nu dus eindelijk ook een pick-up fiets.

INTERFERÊNCIA URBANA TEMÁTICA PLAYMOBIL | Flickr – Photo Sharing

Er is niet veel voor nodig om van een paar saaie obstakels Playmobil-straatmeubilair te maken. En omdat dat mensen nu eenmaal van gezichtjes houden zorgen deze gezichtjes ongetwijfeld voor een glimlach op de gezichten van de voorbijgangers en hopelijk ook op jouw gezicht nu je hier online voorbijkomt.

Ik hou van oud en nieuw en waarschijnlijk van allebei ongeveer even veel. Bovendien hou ik van ‘en en’ ofwel van het combineren van dingen die op het eerste gezicht niks met elkaar te maken lijken te hebben. Daarom vielen deze oude affiches die reclame maken voor nieuwe technologie me direct op. Ze passen bij de oude affiches die ik in de vorm van reproducties, boeken en ansichtkaarten al sinds mijn jeugd verzamel en laten ook mooi zien hoe goed oud en nieuw te combineren zijn.

Oud en nieuw met elkaar combineren kan behalve mooi ook handig zijn wanneer het om innovatie gaat. Bied je gebruikers/klanten iets nieuws aan dat lijkt op wat ze kennen dan kan dat helpen bij het accepteren ervan. De kunst is om ook daarbij groot te denken en klein te blijven doen. Want voor je het weet ga je als innovator (uit puur enthousiasme) te snel voor je klanten/gebruikers en vlieg je uit de bocht met je Segway van Hollandsch Fabrikaat ;-).

Dat ik ooit een hap zal nemen van het fijn gemalen vlees dat tot Spam verwerkt wordt acht ik zeer onwaarschijnlijk. En de Spam in mijn mailbox verdwijnt gelukkig linea recta naar de prullenbak. Maar er is Spam waar ik wel van smul en dat is zoals gewoonlijk totaal absurde en Spam-sketch van Monty Python. Die zwierf al jaren rond op internet, in hele slechte kwaliteit (want waarschijnlijk gefilmd vanaf de tv) en met Spaanse ondertiteling. Maar Monty Python zag in dat ze beter zelf hun sketches in hoge kwaliteit online kunnen zetten.

Ze openden een eigen YouTube-kanaal waar ze ook echt op zijn Monty Python’s uitleggen hoe ze tot die beslissing zijn gekomen:

‘No more of those crap quality videos you’ve been posting. We’re giving you the real thing – HQ videos delivered straight from our vault. What’s more, we’re taking our most viewed clips and uploading brand new HQ versions. And what’s even more, we’re letting you see absolutely everything for free. So there! 

But we want something in return. None of your driveling, mindless comments. Instead, we want you to click on the links, buy our movies & TV shows and soften our pain and disgust at being ripped off all these years.’

Dus is er Spam om in hoge resolutie van te smullen, zelfs al eet je dan geen vlees. Mocht je niet van de Monty Python-humor houden dan zou je in elk geval het lef en het inzicht van de heren (inmiddels aardig op leeftijd) kunnen bewonderen. Want hun Spam-actie is wat mij betreft geslaagd en welke andere spammert doet ze dat nou na?

[youtube width="525" height="455"]http://www.youtube.com/watch?v=M_eYSuPKP3Y[/youtube]

Zitten is niet goed voor een mens en waar je dan op zit maakt niet zoveel uit. Het blijft ongezond. Maar er zijn stoelen, zoals deze van Hongtao Zhou, die er echt in hakken en ik moet er niet aan denken dat ik daar een hele dag op zou moeten zitten…

De leesbril: Ik kan niet meer zonder en inmiddels zit er eentje in elke tas en ligt er eentje in elke kamer. De leesbril deed een paar jaar geleden- noodgedwongen door de ouderdom- de intrede in mijn leven en ik beschouw hem niet bepaald als bron van vermaak. Integendeel, ik vind het onhandig dat lezen met bril en dat eindeloze op en af zetten, het eraan moeten denken dat je je hem niet ergens laat liggen en het feit dat je eigenlijk nooit meer zonder tas weg kunt want die bril moet altijd mee.

En nu denk je misschien dat een leesbril alleen maar iets is voor 45+ers net als ik maar dan heb je het mis. De Hema denkt daar duidelijk heel anders over en laat haar leesbrillen testen door een heel jong klantpanel.

Dit filmpje zorgt ervoor dat ik de leesbril nu opeens wel als bron van vermaak zie want ik hoef hem maar op te zetten en ik begin weer te lachen en ja, ik moet hem ook opzetten om het überhaupt te kunnen zien ;-).