Het blijft fascinerend om te zien wat mensen doen die op een stadsplattegrond (op een bord) staan te kijken. Ze zoeken naar de plek waar ze staan, wijzen deze vervolgens met hun wijsvinger aan en ‘lopen’ dan met hun vinger naar de plek waar ze heen willen. En toen ik dat gisteren mensen weer eens zag doen bij een informatiebord op Hoog Catharijne, toen vroeg ik me af of een touchscreen zoals dat van de iPhone daarom zo makkelijk in het gebruik is? Omdat het past bij wat mensen al eeuwenlang doen, want die wijsvinger heet tenslotte niet voor niks zo.
U bevindt zich hier en wat leert u daarvan?
FYI: Voetbal voor filosofen
Ik ben geen voetballiefhebber en ook geen filosoof maar vanwege mijn opleiding (1 jaar klassieke talen en verder vooral heel veel Duits, literatuurwetenschap en kunstgeschiedens) ben ik wel enigzins bekend met zowel de Griekse als de Duitse filosofie. En zo kwam het dan ook dat ik tijdens mijn vakantie Nietzsche achterna ging en meteen ook maar het hiernaast afgebeelde en erg mooie boek over de Duitse Romantiek verslonden heb.
FYI: Schappenvullen door en voor wereldverbeteraars
Grote supermarkten, bouwmarkten maar ook andere weidewinkels als b.v. Ikea lenen zich prima voor akties en installaties door kunstenaars of misschien moet ik zeggen door wereldverbeteraars. Want een ander woord heb ik er niet voor als ik kijk naar wat Pablo Alvarez in de supermarktschappen heeft gelegd. Dat is op zijn minst gevarieerd en onverwacht maar ook confronterend en rebellerend (met de nadruk op -lerend) En je moet er in sommige gevallen echt goed voor kijken om te zien wat hier nu niet klopt.
Lees meer van: FYI: Schappenvullen door en voor wereldverbeteraars
Van plastic tot porselein: De tuinstoel en het ‘Verfremdungseffekt’
Wie kent ze niet, die plastic tuinstoeltjes die overal ter wereld de toeristen-terrassen bevolken en die ongetwijfeld in miljoenvoud geproduceerd zijn en nog altijd geproduceerd worden? Wie zat nog nooit gedachteloos op zo’n stoeltje te likken aan zijn ijsje of te genieten van een verkoelend drankje in de zon? En wie heeft er misschien zelfs wel een paar thuis staan omdat ‘ze zo makkelijk bij te schuiven zijn en gestapeld niet veel ruimte innemen’? Ze kosten immers bijna niks, zijn handig in het gebruik en zijn daardoor ontzettend gewoon.
Lees meer van: Van plastic tot porselein: De tuinstoel en het ‘Verfremdungseffekt’
Tirriteren, figureren en poetsen bakken: In de leer bij Karlsson van het dak
Het zijn de enige boeken die ik heb van Astrid Lindgren, de boeken over Karlsson van het dak. Ik heb ze kort geleden herlezen en moest er opnieuw ontzettend om lachen. Eigenlijk is Karlsson nogal een zelfingenomen, over het paard getild mannetje ‘in zijn beste jaren en net dik genoeg’ dat voortdurend streken uithaalt maar je kunt, hoe oud of sikkeneurig je van jezelf ook mag zijn, onmogelijk boos op hem zijn laat staan blijven omdat hij ondanks alles ook meteen je hart steelt.
Lees meer van: Tirriteren, figureren en poetsen bakken: In de leer bij Karlsson van het dak
FYI: Bellen met een boom
Normaal gesproken hou ik van ‘What You See Is What You Get’ (WYSISWYG) en vind ik het bizar dat je op ’start’ moet drukken om een apparaat-in dit al vaker door mij aangehaalde voorbeeld een Windows PC -uit te zetten. Maar tegelijkertijd houd ik ook erg van bomen. Niet om ermee te knuffelen want dat gaat me net iets te ver, maar wel om naar te kijken want ik vind ze mooi in elk seizoen. En zelfs als ze allemaal bij elkaar staan in het bos loop ik er graag tussendoor, omdat ze beschutting en stilte geven, dieren en kabouters herbergen, het licht mooi filteren en ga zo maar door.






