Je hoeft helemaal niet op Facebook te zitten om vrienden te zijn met Obermutten, dat dorp van niet 80 zoals ik eerder schreef maar slechts 4 inwoners. Het is een aanrader als je van de bergen houdt, graag wandelt en dol bent op stevige kost en zelfgebakken taart. Of als je wakker wilt worden in de oorverdovende stilte van 1860 meter hoogte. Dan zit je helemaal goed in Obermutten zoals het filmpje hierboven laat zien.
Het is er prachtig en je wordt er hartverwarmend gastvrij ontvangen in het Gasthaus Post. Bovendien zit Obermutten, zo klein als het is, inderdaad vol verhalen.
Verhalen uit Obermutten
Zo was Gerry Flatscher, de pachter van het Gasthaus Post, tot twee jaar geleden alleen maar in het weekend Hüttenwirt. Door de week was hij ’gewoon’ logistiek manager bij een krant en had hij 500 mensen onder zich. Nu runt hij samen met zijn vrouw Regina met enorm veel liefde en plezier het Gasthaus. Ze doen alles zelf, moeten keihard werken en kunnen er maar net van bestaan. Sommige mensen verklaarden hem voor gek maar zijn ogen twinkelen de hele dag en zelf zegt hij ’Wir sind jetzt im Paradies’.
Of neem het verhaal van het jonge Nederlandse stel dat we tijdens ons korte verblijf in het Gasthaus troffen. Ze waren op huwelijksreis en toen we vroegen waarom ze nu uitgerekend naar Obermutten waren gekomen begonnen ze ons (2 dames van middelbare leeftijd) uit te leggen wat Facebook was. Toen hen duidelijk werd waarom wij er waren leidde dat uiteraard tot grote hilariteit.
Maar er komen ook ouderen naar Obermutten: zo besloot een echtpaar dat al 83 jaar in een bergdorp aan de andere kant van het dal woont onlangs Obermutten, waar ze al hun leven op uitkijken, te bezoeken. Bovendien kwam er voorheen elke zondag die ook echt zonnig was een hoog bejaard echtpaar per trein en Postauto helemaal uit Luzern om Apfelstrudel te eten.
En dan hebben we de gepensioneerde boer nog die wij stiekem Bob de Bouwer doopten omdat hij elke dag rond zonsopgang naar boven kwam rijden om vervolgens zand en stenen te verplaatsen zonder dat helemaal duidelijk werd wat daar nou het doel van was. Maar wat maakt het uit?
Een ‘like’ voor Obermutten
In Obermutten is er tijd* voor alles. Dat was misschien wel het meest opvallende aan daar zijn. Het is er niet alleen oorverdovend stil en rustig maar men neemt er de tijd. Voor elkaar, voor de gasten/klanten en voor de natuur. En dat voel je.
Geen wonder dus dat Jeanet Bathoorn en ik bij ons vertrek beiden vol overtuiging het gebaar maakten dat die andere 18.000 Facebook-fans ook maakten: Obermutten verdient een ‘like’ ook als je niet op Facebook zit.
*Over tijd nemen gesproken: Jeanet heeft minstens een half uur naar haar eigen ‘like’ gezocht op de Facebook-borden die aan het begin van het dorp staan terwijl ik erbij stond om foto’s te maken. Maar ik kreeg het koud van het stilstaan en keek even mee. En ja hoor, gevonden! Ik deed mijn bedrijfsnaam eer aan en was dus niet voor niks mee naar Obermutten ;-).







