Zelfs al ben ik al lang geen officiële = betalende Vriend(in) meer van het Concertgebouw en het Koninlijk Concertgebouw Orkest, ik ben het jaren geweest en draag beiden nog altijd een warm hart toe. Het gebouw, omdat het voor mij de hemel op de muziek-aarde is qua akoestiek en omdat ik er vele uren heb doorgebracht, luisterend naar alles wat er op het podium gespeeld en/of gezongen werd en intussen kijkend naar de prachtig gerenoveerde zaal met al zijn details.
Het orkest, omdat het me regelmatig op het puntje van mijn stoel liet zitten, zo levendig en bijna spannend als het speelde en omdat het me onderdompelde in een gelukzalige staat van alles om je heen vergeten en alleen nog maar kunnen luisteren naar en meeleven met de muziek die je hoort.
En elke keer als ik hier in de buurt het bordje ‘Obrechtstraat’ zie, denk ik direct aan ‘het gebouw en het orkest’. Niet dat ik ooit een uitvoering van een compositie van Obrecht heb bijgewoond. Ik heb ook geen muziek van de beste man in mijn cd-collectie maar dat is blijkbaar niet eens nodig om bij het zien van die naam bij wijze van spreken direct weer in die zaal te zitten. In die zaal met zicht op de namen van de componisten die ten tijde van de bouw ervan populair waren.
Volgens de Wikipedia-pagina gewijd aan het Concertgebouw zijn dit ze allemaal:
‘Zweers, Bruckner, Mahler, Franck, Diepenbrock, Debussy, Dopper, Rich. Strauss, Röntgen, Bartok, Dvořák, Haendel, Lulli, Scarlatti, Mozart, Cherubini, Weber, Berlioz, Chopin, Liszt, Wagner, Gounod, Reinecke, Schuijt, Obrecht, Sweelinck, Orl. Lassus, Clemens n.P., Wanning, Tschaikovsky, Strawinsky, Wagenaar, Reger, Ravel, Pijper, Schubert, Mendelssohn, Schumann, Verhulst, Niels Gade, Rubinstein, Spohr, v. Beethoven, Brahms, Haydn en Bach’
Als je deze lijst bekijkt en enigzins bekend bent met het reguliere klassieke repertoire dan zal het je ongetwijfeld opvallen dat er aardig wat namen tussen zitten van componisten die we nu niet of nauwelijks meer kennen. Obrecht is er zo één, maar er zijn er dus meer.
In die zin gaat deze blogpost dus niet alleen over sterke en tijdloze merken zoals het Concertgebouw en Het Koninlijk Concertgebouw Orkest maar ook over merken die niet tijdloos bleken en waarschijnlijk zelfs al lang vergeten zouden zijn als ze niet nog altijd te zien zouden zijn in de zaal van het Concertgebouw. Maar dat laatste realiseerde ik me pas toen ik al begonnen was met het schrijven van dit artikel.
En ik vroeg me af of er nog meer voorbeelden te noemen zijn waarbij het ene merk het andere min of meer overeind houdt? Ik kan ze zo 123 niet noemen maar misschien kennen jullie ze?
