Innovatie in de zorg: Wie wil het niet?

De (zorg)innovators onder jullie zullen ze direct herkennen: De argumenten die worden aangedragen om je duidelijk te maken waarom een nieuw idee, plan of concept niet kan worden uitgevoerd.

Een aantal van die argumentent zet ik hier op een rij en ik voeg er meteen een ‘vertaling’ aan toe. Een ‘vertaling’ waarmee ik me in het bijzonder richt tot lezers die deze argumenten gebruiken ten overstaan van de innovators. In de hoop dat jullie je realiseren wat je eigenlijk zegt als je ze hanteert:

• We hebben zoiets al geprobeerd en dat werkte niet. Dus waarom zouden we onszelf die ellende nog eens op de hals halen?
• Daar zijn onze klanten te oud/jong/dom/slim etc. voor. En daar doe je niks aan.
  
• Dat willen onze klanten niet. Niet dat we het ze gevraagd hebben, maar dat denken we zelf.
  
• In de zorg werkt alles heel anders. We zijn nu eenmaal geen webwinkel/bank/levensmiddelenfabrikant/automerk etc.
• Wij moeten ons houden aan strenge wet-en regelgeving. Out-of-the-box-denken kan dus niet.
  
• Daar hebben we geen tijd en geen geld voor. We weten niet hoe het moet maar willen er ook niemand voor aantrekken en er ook niet in investeren.
• Wij willen niet voorop te lopen en kijken liever de kat uit de boom. Maar als onze concurrenten het straks wel allemaal doen/hebben, dan willen wij het natuurlijk direct.
  
• Zo’n vaart zal het niet lopen. Onze patiënten blijven voorlopig wel komen want we hebben nog hele lange wachtlijsten.
• Wij willen wel maar ons lager/hoger/midden management wil het niet. Dat zit in een ivoren toren en loopt achter dus dat moeten we eerst mee zien te krijgen.
• Wij willen wel maar onze medewerkers zijn nog niet zover. Wij moeten eerst de organisatie innovatiever maken voordat we ermee kunnen beginnen.
• Wij weten zelf prima wat wel en niet werkt in de zorg en handelen daar naar. We staan niet open voor oplossingen die we niet zelf bedacht hebben want dat betekent gezichtsverlies.

Geen zin

Samengevat komen deze argumenten neer op: Ik heb er geen zin in, in dingen anders doen, in nadenken, in het doorbreken van mijn routine, in mijn nek uitsteken en risico lopen, in praten met in plaats van over en voor mijn klanten of medewerkers, in de controle uit handen geven of in me onderscheiden van de rest.

Daarom luidt mijn advies aan iedereen die niks heeft met innovatie in de zorg en die dus ook niet wil innoveren: Zeg meteen dat je er geen zin in heeft en dat je graag kansen laat liggen zodat anderen ze kunnen oppakken. Laat dat dan een bewuste keuze zijn en hou jezelf, je klanten en je medewerkers niet voor de gek met argumenten zoals hierboven staan.

Maar het lastige daarvan is natuurlijk dat die keuze maken een innovatie op zich is en daar moet je ook maar net zin in hebben…

Deze blogpost verschijnt als column in Zorgmarkt en is een gewijzigde versie van mijn eerdere blogpost ‘10 geen zin in innovatie‘

•