Gevonden in Zwitserland, op het Careum Congres: klantropologie

Nog niet eens een hele week weg zijn en bij thuiskomst het idee hebben dat je veel langer weg was. Een kleine en intensieve week waarin mijn talenknobbel op volle toeren draaide omdat ik twee vreemde talen door elkaar heen hoorde, sprak en las. Een week waarin ik veel mensen heb ontmoet en nieuwe dingen vond cq andere dingen terugvond. En nu ik weer thuis ben heb ik het gevoel in een andere wereld te zijn geweest.

Een wereld waar kunst, literatuur en filosofie zonder meer deel uitmaakten van niet alleen mijn presentatie maar ook van de presentaties van de andere Duitse, Zwitserse en Engelse sprekers op het Careum Congres. Een wereld waar de sfeer anders en ik zou bijna willen zeggen ‘menselijker’ cq klantropologischer was dan ik gewend ben van Nederlandse congressen en sprekers. Dat is verreweg de grootste vondst die ik deed in de afgelopen week.

Het behoeft dan ook geen uitleg dat ik me opnieuw erg thuisvoelde in dat land van bergen en meren en dat verklaart waarschijnlijk ook dat mijn verhaal over zorginnovatie en klantropologie waarin Mahler, Mann en Freitag een prominente rol speelden goed begrepen werd door de aanwezigen. En ik voelde me vereerd toen Ilona Kickbusch, vooraanstaand lid van de Careum-stichting die het congres organiseerde, in haar slotwoord verwees naar de Toverbergen uit mijn presentatie. Want daarmee was er weer een cirkel rond.

•