Van ehealth naar wehealth en van eDay naar bDay?

Komende woensdag geef ik op uitnodiging van de Mondriaan Zorggroep een presentatie over een onderwerp dat me na aan mijn hart ligt en waarmee ik tegelijkertijd moeite heb. Het thema van de middag waar ik één van de sprekers ben, is namelijk zorg op afstand ook wel genaamd ‘ehealth’. In de oren van zorgverleners mag ehealth dan weliswaar heel modern en vooruitstrevend klinken, ik vind het voorvoegsel ‘e’ in al zijn combinaties nogal ouderwets en misleidend bovendien.

Dat ligt aan mij, zo heb ik me laten vertellen door zorgverleners die het kunnen weten en die mij ook al wat beter kennen. Want eigenlijk is het in hun ogen al een hele grote stap om überhaupt op afstand en met behulp van technologische hulpmiddelen als een webcam, video’s, chatmodules zorg te verlenen. Maar zelfs als dat zo is blijf ik met een ontevreden gevoel achter over dat voorvoegsel ‘e’. Dus waar heb ik het dan over?

De knuppel in het hoenderhok

Ik heb het al eens aangekaart bij de redactie van het blad Emerce dat jaarlijks een eDay organiseert. Ze vroegen me om een provocerende stelling en die had ik meteen voor ze en wel in 2 varianten:

1. maak van eDay maar weDay, want zakendoen anno nu en zeker anno de toekomst gaat over wij ofwel over sociaal zakendoen
2. maak van eDay maar bDay, want zakendoen (= business vandaar die b) gaat niet langer over online vs offline maar over ‘en en’

Maar blijkbaar was dat weer net even te provocerend want ik heb er nooit meer wat van gehoord. Desalniettemin maken beide varianten nog steeds duidelijk waar mijn moeite met het ‘e’ zit.

Ook wanneer het de zorg betreft en dus gooi ik, op nadrukkelijk verzoek van mijn contactpersoon die me al eerder een wakker schuddend verhaal heeft horen vertellen, maar weer eens deze provocerende knuppel in het zorg-hoenderhok.

De veelgehoorde misvatting dat internet (en dus ehealth) afstandelijk en onpersoonlijk is komt woensdag uiteraard ook aan de orde. Want daar geloof ik helemaal niets van. Integendeel, het kan zo persoonlijk en dus dichtbij zijn als je zelf wilt. Kijk maar eens naar de blog en de tweets van @ballabolla of naar de beterschapsactie waarmee mijn twittervolgers mij wisten te verrassen na mijn val met de rss-fiets en de daarop volgende hersenschudding.

Kortom, ik heb het niet op die ‘e’ en ik ga voor de ‘we’, voor het delen en samenwerken, door klant en leverancier, door patiënt/cliënt en zorgverlener, door zorgverleners onder elkaar en uiteraard ook door klanten/patiënten/cliënten onder elkaar.

De ene keer gebeurt dat offline, de andere keer online maar waar het omgaat is dat door dat delen en samenwerken onze zorg, onze gezondheid, ons leven en dus wij er met zijn allen beter van worden.