Het zijn geen producten die ik zelf gebruik en dat komt niet omdat ze in Duitsland verkocht worden maar omdat ik zelf zelden of nooit kant-en klaar maaltijden koop. En nu ik nog eens keer met mijn neus op de feiten werd gedrukt door wat ik zag en las op Pundo 3000 en me duidelijk werd hoe misleidend verpakkingen vaak kunnen zijn, nu heb ik helemaal geen zin meer in dat soort voedingswaren.
Zoals gezegd betreft het een kunstproject annex onderzoek naar producten die in Duitsland verkocht worden maar ik vermoed dat een vergelijkbaar onderzoek in Nederland min of meer dezelfde resultaten zou opleveren. Wie weet is dat een idee dat door Foodlog of door de Keuringsdienst van Waarde kan worden opgepakt? Eén van de bloggers van Foodlog las in elk geval mijn Tweet over dit onderzoek en heeft het daar al onder de aandacht gebracht.
Geen WSYIWYG
Kijk zelf maar eens hoe dat zit: Je vindt hier 100 foto’s van voedselverpakkingen met daarnaast foto’s van de daadwerkelijke inhoud. En de verschillen tussen beiden zijn enorm. Mij ontnamen ze in elk geval de eetlust die toch al niet groot was waar het deze producten betreft.
Met andere woorden deze voedselverpakkingen zijn bepaald geen voorbeelden van WYSIWYG (What You See Is What You Get) maar juist eerder van het tegenovergestelde. Want wat je ziet krijg je niet…
Voor de volledigheid vermeld ik nog even dat Pundo van een aantal van de foto’s een filmpje heeft gemaakt en dat vind je hier op YouTube.
Dit artikel is ook verschenen op Molblog.
