Aan deze wijze woorden van Seth Godin heb ik niks toe te voegen:
‘The reason they want you to fit in is once you do, then they can ignore you’.

![]() |
Aan deze wijze woorden van Seth Godin heb ik niks toe te voegen:
‘The reason they want you to fit in is once you do, then they can ignore you’.
Het is alweer bijna een jaar geleden dat ik mijn laatste twee grote oefeningen in ‘de kunst van het loslaten’ mocht meemaken. Want zo zou je het vallen van je fiets en de daaropvolgende hersenschudding, waarvan je maanden van moet herstellen, wel kunnen noemen. Van de val zelf herinner ik me dat ik me, toen ik voelde dat mijn fiets onder me weggleed, bewust ontspannen wilde laten vallen omdat ik hoopte dat ik dan niks zou breken.
Wat heeft ons toch ooit bezield en wat bezielt sommige architecten nog steeds om mensen te willen laten wonen, werken en herstellen in grote, grijze blokken? En waarom hebben we ooit gedacht dat jonge mensen onderwezen zouden moeten worden in grauwe en en geestdodende dozen? Loop eens rond over de universiteitsterreinen van Utrecht, Amsterdam (VU), Eindhoven of Delft of kijk naar ziekenhuizen en kantoorgebouwen in heel Nederland en je ziet meteen wat ik bedoel.
Afgelopen donderdag luisterde ik, als niet meer zo jonge marketeer met een warme belangstelling voor ouderen en ouderenmarketing, tijdens een Nima Science Update, naar de nieuwe inzichten die Prof. Dr. Hans Kasper (E,til en Universiteit van Maastricht) op heeft gedaan tijdens zijn onderzoeken naar het consumentengedrag van ouderen.
Lees meer van: Lessen voor (jonge) marketeers: De ouderenmarkt
Alhoewel ik erg van kabouters hou ben ik er nooit ééntje geweest want ik zat als kind niet op de padvinderij. Maar ik woonde wel min of meer in het bos en bracht daar veel van mijn vrije tijd door. Of dat ervoor gezorgd heeft dat ik nu nog steeds graag door bossen, bergen en steden wandel en daar mijn eigen pad vind, dat weet ik niet maar het zou me niet verbazen.