Roermond, Eindhoven, Nijmegen, Rotterdam en Den Bosch. Ogenschijnlijk een willekeurige rij met plaatsnamen maar er is iets dat ze verbindt. De naoorloogse en inmiddels ook alweer bijna allemaal afgebroken stations in deze plaatsen en/of de stationsomgeving aldaar werden namelijk door de architect Sybold van Ravesteyn ontworpen. Hij is met name bekend door zijn ontwerp voor Diergaarde Blijdorp maar als trein- en stationsliefhebber ken ik hem vooral van zijn werk voor NS.
Lees meer van: ‘The long Tail’: Zoek en vind de meest afgebroken architect van Nederland
‘Het kan verkeren’ schreef Brederode eeuwen geleden al als afsluitende regel onderaan al zijn werk en zo kan het gebeuren dat je, ook anno 2009, op een mooie zomerse dag langs een bushalte loopt, de onderstaande advertentie ziet en even met je ogen knippert: Lees meer van: De kerk en de grote verleider in het bushokje
Wanneer je de film Alles is Liefde gezien hebt dan herinner je misschien nog de scene die gaat over ‘de bedoeling’. Want wat is nu eigenlijk de bedoeling? Zou het niet zo moeten zijn dat er producten en diensten op de markt gebracht worden die in één oogopslag duidelijk zijn voor degene die ze gaat gebruiken? Zou er bij het ontwikkelen daarvan niet al heel goed gekeken moeten worden hoe de toekomstige gebruikers leven en hoe het te ontwikkelen product aan kan sluiten bij die manier van leven?
Lees meer van: Klantgericht werken? De interface, de mens en de bedoeling
Dat technologie van alles mogelijk maakt, ook dingen waar je op het eerste gezicht helemaal niet aan zou denken, dat is iets waar ik hier graag bij stil sta. Daarvan is het feit dat een beetje dakloze van tegenwoordig blijkbaar ook een draadloze is weer zo’n mooi voorbeeld.
Lees meer van: Dak- en draadloos ofwel internettoegang is een recht
Het leek wel een sketch uit een André van Duin-show maar het was de Nederlandse retailwerkelijkheid waarin ik afgelopen week belandde. Die is wel vaker goed voor sterke staaltjes van negatieve klantbeleving. Ik kwam een winkel binnen waar wat klanten bij de op dat moment al onbemande kassa stonden te wachten. Toen ik na een minuutje of vijf zelf ook weer naar de kassa ging hoorde ik de nog altijd wachtende klanten heel hard roepen’ Hoehoe, wij willen betalen!’. Tegelijkertijd zag ik opeens dat er wel een verkoopster was die doodgemoedereerd kleding stond te vouwen. Ze keek niet op of om naar haar klanten en maakte ook geen aanstalten om naar de kassa te lopen.
Wat burgerlijke ongehoorzaamheid op zijn tijd kan wat mij betreft geen kwaad. Dus als ik te horen krijg dat ik geen waslijn mag ophangen in een vergaderzaal van een opdrachtgever dan doe ik dat toch. En dat dan overigens tot hilariteit van de mensen met wie ik daar een workshop ging houden. Want die kwamen de zaal binnen, zagen de waslijn hangen en het ijs was opnieuw meteen gebroken en de sfeer meteen ontspannen.
Lees meer van: Creativiteit in de praktijk: De waslijn, de raketjes en de vergaderzaal
Roermond, Eindhoven, Nijmegen, Rotterdam en Den Bosch. Ogenschijnlijk een willekeurige rij met plaatsnamen maar er is iets dat ze verbindt. De naoorloogse en inmiddels ook alweer bijna allemaal afgebroken stations in deze plaatsen en/of de stationsomgeving aldaar werden namelijk door de architect Sybold van Ravesteyn ontworpen. Hij is met name bekend door zijn ontwerp voor Diergaarde Blijdorp maar als trein- en stationsliefhebber ken ik hem vooral van zijn werk voor NS.
