Toegegeven, ik was sceptisch toen Veolia in 2006 de Nederlandse spoorwegmarkt betrad. Ik zag elke ochtend die aftandse treinstellen, hoorde van overvolle treinen en ongelooflijk veel vertragingen, zat er af en toe zelf ook in en ik schrok van wat ik toen aantrof. Zo smerig en uitgeleefd had ik treinen (naar ik meen waren het oude Wadlopers en afdankertjes van NS) in Nederland nog nooit meegemaakt.
Archiefpagina voor november 2008: ga naar mijn oudere artikelen uit november 2008.
Nijmegen-Roermond: Innovatief boemelen met Veolia
Kenbaar en kwetsbaar in de zorg
Onlangs werd ik geconfronteerd met een verhaal over een arts die ontkende een fout te hebben gemaakt, die nietsvermoedende verpleegkundigen de schuld daarvan in de schoenen probeerde te schuiven, die de ouders van de nog jonge patiënt dreigde in bewoordingen als ‘jullie kunnen het toch niet bewijzen en je komt er toch nooit achter’.
FYI: Een noteboek zoals je nog nooit gezien hebt
Wat een notitieboekje is, dat weet iedereen. Wat een notebook is, dat is vast ook bekend maar wie heeft er wel eens van een noteboek gehoord? Ik kende het zelf in elk geval niet maar ben blij dat ik nu wel weet wat het is. En omdat het daarbij gaat om iets dat ik niet alleen mooi gemaakt vind maar dat ook op een grappige en verrassende manier de twee ogenschijnlijk gescheiden werelden van offline en online bij elkaar brengt laat ik het hier graag even zien.
Eerste hulp voor firestarters ofwel wat te doen bij een goed idee?
Mensen helpen doe ik graag, omdat omgekeerd niets me zo goed helpt als andere mensen en ook omdat niets me zo inspireert als andere mensen. Dat lijkt me duidelijk en ik heb dan ook zoveel plezier in mijn werk omdat een groot deel daarvan bestaat uit anderen helpen, op welke manier dan ook.
‘Onze klanten willen dat niet’
Zonder arrogant te willen zijn moet ik bekennen dat ik nogal eens ergens kom: Ik werk immers voor allerlei opdrachtgevers in verschillende branches als de automotive, de cultuursector, de zorg, banken en verzekeraars etcetera. Niettemin hoor ik overal waar ik kom mensen opmerkingen maken als ‘onze klanten willen dat niet’ of ‘in onze branche werkt dat heel anders’.
Espresso bij de Hema: Innovatie en de interne organisatie
Ooit bezocht ik een Hema waarvan het restaurant net vernieuwd was: Alles blonk en glom je tegemoet, alles was fris en nieuw, alles leek heel anders dan voorheen en dus klopte mijn hart vol verwachting. Ik bestelde een thee en een espresso en zag hoe de medewerkster eerst de thee maakte en toen aarzelde. Ze draaide zich om naar mij toe en zei allervriendelijkst ‘Als ik u was zou ik geen espresso nemen want daar zit maar heel weinig in, een gewone koffie is net zo duur maar dan krijgt u een veel grotere kop’. Ik wist even niet wat ik moest zeggen, maar uiteindelijk lukte het me haar duidelijk te maken dat het toch een espresso moest worden.
