 |
Een echte achteromkijker zou ik mezelf niet willen noemen alhoewel ik beslist erg gesteld ben op dingen uit het verleden. Laat mij een Romeinse ruïne zien, een schilderij uit de Italiaanse Renaissance of een prachtig 19e eeuws station en mijn ogen beginnen te glimmen. En toch ben ik, naarmate ik zelf ouder werd, juist steeds meer vooruit gaan kijken en denken.
Lees meer van: Van voor (2009) naar achter (2008) en van rechts naar links
Het is hier op fackeldeyfinds.com even ongebruikelijk stil en dat is het ook op mijn Twitter-account. Lezen, schrijven, mailen, smssen, presentaties en workshops geven, twitteren en veel andere doodgewone dingen lukten me namelijk even niet meer door de hersenschudding die ik heb door een val met mijn rss-fiets. Inmiddels gaat het gelukkig weer beter maar het schrijven van deze blogpost kost me nog zoveel moeite dat ik daarna echt even rust ga nemen om er weer van bij te komen.
Lees meer van: Vallen, luxeren en opstaan: Hersenschudding 2.0
Soms ben ik er spreker, dan weer dagvoorzitter en regelmatig ook gewoon bezoeker. Maar er is één ding dat me elke keer opvalt als ik op een congres ben: De (blijkbaar onvermijdelijke) paneldiscussie die overal en altijd weer op het progamma staat. En dat dan ook nog eens bij voorkeur aan het einde van de dag, wanneer mensen toch al ‘vol zitten’ met informatie en zich het liefst op een eventuele borrel storten cq gewoon weer naar huis willen.
Lees meer van: Stop de paneldiscussie! Een ongevraagd advies aan de congresbranche
Op 12 oktober schreef ik hier dat ik mijn stoute schoenen aangetrokken had en mijn beste zorgidee ‘vinden en verbinden’ ingezonden had voor de gelijknamige prijsvraag die door de zorgverzekeraar ONVZ in het leven was geroepen.
Lees meer van: U hebt niet gewonnen en u komt daar vast zelf wel achter, op Twitter
Bij de Postbank zouden ze me inmiddels mogen kennen. Ik ben klant sinds 1985, heb er 2 privérekeningen, ik spaar er ook, heb er mijn hypotheek lopen en heb sinds een jaar ook een zakelijke rekening. En alsof dat nog niet genoeg is heb ik ook nog eens in allerlei functies gewerkt voor ING/Postbank. En het zal niemand verbazen dat ik in de jaren dat ik werkte bij dat grote bedrijf het belang van de klant altijd naar voren heb gebracht. Dat was soms moeilijk maar al met al ben ik nog altijd trots op al die keren dat me dat ook daadwerkelijk gelukt is.
Lees meer van: Optimaal bedienen volgens de Postbank: Niet vragen maar doen
Toegegeven, ik was sceptisch toen Veolia in 2006 de Nederlandse spoorwegmarkt betrad. Ik zag elke ochtend die aftandse treinstellen, hoorde van overvolle treinen en ongelooflijk veel vertragingen, zat er af en toe zelf ook in en ik schrok van wat ik toen aantrof. Zo smerig en uitgeleefd had ik treinen (naar ik meen waren het oude Wadlopers en afdankertjes van NS) in Nederland nog nooit meegemaakt.
Lees meer van: Nijmegen-Roermond: Innovatief boemelen met Veolia
 |  |  |  |  |
