Aan kerstkaarten doe ik zelf al een paar jaar niet meer: Ik krijg ze nog wel zo hier en daar, maar op de een of andere manier komt het er bij mij niet meer van om juist met kerstmis in de pen te klimmen.
Ik heb proberen te achterhalen hoe dat in mijn geval komt en ik denk dat ik het antwoord wel weet: Ik communiceer het hele jaar door met de mensen om me heen, of het nu gaat om klanten, zakelijke bekenden, bloggers of om vrienden en familie, dat maakt niet uit. We mailen, bellen, bloggen, twitteren, smssen en mmssen, chatten, skypen, reageren op elkaars artikelen. Soms schrijven we elkaar ook nog echt ouderwets een kaart of een brief en regelmatig wordt er een ‘face to face’ afspraak gemaakt.
Een groot aantal mensen spreek ik bijna elke dag en dat vind ik prima zo. Ik ben, om het zomaar eens te zeggen, nog altijd blij met mijn digitale snack-gedrag en stel opnieuw vast dat internet helemaal niet eenzamer maakt. Integendeel zelfs, ik heb door internet en de digitale snacks die ik hierboven noem en waar ik al vaker over schreef, juist veel meer mensen leren kennen en heb nieuwe vrienden gemaakt. En ik ben nog meer gaan communiceren dan ik voorheen al deed, waar ik me prettig bij voel want het past bij mij.
Tegelijkertijd ben ik me er ook van bewust dat de ‘power of alone time’ -hieronder beschreven in een citaat- voor mij nog niks aan kracht heeft ingeboet. Ik wandel nog altijd graag alleen door een stad, de bergen of een bos. En ik luister juist daarom vaak in de trein naar mijn iPod. Want ook ik heb behoefte aan rust.
“Life’s creative solutions require alonetime. Solitude is required for the unconscious to process and unravel problems. Others inspire us, information feeds us, practice improves our performance, but we need quiet time to figure things out, to emerge with new discoveries, to unearth original answers.”
— Ester Buchholz
De afwisseling van veel contact met ‘alone time’ werkt voor mij perfect wanneer ik bijvoorbeeld een idee heb of aan het uitwerken ben. En ook de combinatie van mensen met technologie zou ik niet willen missen, want die vullen elkaar aan in mijn concepten ofwel ‘technology makes it possible, people make it happen’.
Maar nu terug naar de kerst’post’: Ik schreef kerst omdat dat uiteindelijk toch de aanleiding was om dit artikel te schrijven en daarom koos ik ook voor de foto ‘in kerstsfeer’ die ik gisteren in de bossen rondom Nijmegen maakte.
En ik schreef ‘post’ omdat dat een ander woord is voor een blog-artikel en dit artikel is dit jaar dus mijn kerstkaart voor iedereen die dit leest. Dus ik wens jullie allemaal bij deze de kerst toe die je jezelf ook wenst.
