Het gebeurt niet vaak maar soms ben ik het: Boos omdat ik veel tijd heb gestoken in iets dat achteraf sjorren aan een dood paard bleek te zijn. Boos omdat ik maar niet kan begrijpen dat hoopogeleide mensen zelf niet na lijken te kunnen denken. Boos omdat iets niet opschiet, want de mensen die wel willen opschieten durven niet (meer) en zijn bang voor wat er zwaait als ze toch vaart gaan maken. Boos omdat er over Twitter gesproken wordt als ‘dat getwitter’. Boos omdat innovatie weliswaar gevraagd wordt maar men tegelijkertijd angstvallig vasthoudt aan dat wat er is en dat wat men kent.
Boos op ‘dat getwitter’ en blij met Twitter
Hashtag of hekje? In Rotterdam vind je ze allebei
Op twitter is # ofwel de hashtag inmiddels een heel gewoon en onmisbaar onderdeel van de gesprekken tussen twitteraars geworden. Zeker wanneer er b.v. een congres plaatsvindt of wanneer er veel mensen teglijk naar een tv-uitzending kijken. Want op die momenten vliegen de hashtags je om de oren en er zijn zelfs dagen dat je door alle hashtags bijna niet meer ziet wat er verder nog gezegd wordt.
Lees meer van: Hashtag of hekje? In Rotterdam vind je ze allebei
Treinen en Tweeps*: Jao Freilich!
Je kunt mij bijna geen groter plezier doen dan me in een Zwitserse trein te laten rondrijden. Alleen van het idee word ik al blij en als die trein dan ook nog eens door een mooi landschap rijdt- en dat heb je al gauw als je door Zwitserland reist- dan vind ik dat helemaal een feest. En zo’n feest ga ik de komende dagen vieren want ik ben even naar het land der Helvetiërs o.a. om @fiederels op te gaan zoeken die een paar maanden in het Nederlands Astmacentrum in Davos verblijft.
Twitter: Een kleine moeite en een groot plezier
Met andere twitteraars of tweeps zoals ze zichzelf ook wel noemen heb ik het er regelmatig over: Over de nog altijd vernietigende en de met hoongelach gepaard gaande reacties die je krijgt van mensen die zelf niet twitteren maar natuurlijk wel precies weten waarom het belachelijk is dat anderen het wel doen. Op de een of andere manier raakt Twitter mensen in hun hart (al zullen ze dat zelf niet toegeven) want anders zou het nooit zoveel afkeer en weerstand blijven oproepen.
Lees meer van: Twitter: Een kleine moeite en een groot plezier
Live vanaf de Marketingdag voor de Podiumkunsten: Een twitterverslag
Het begint al bijna een traditie te worden: Want net als in 2008 en 2009 ben ik ook dit jaar weer bij de Marketingdag voor de Podiumkunsten. En net als vorig jaar loop ik daar morgen, samen met @CultureS, rond als twitterverslaggever om iedereen die er niet bij kan zijn toch mee te laten kijken naar wat er op zo’n dag allemaal gebeurt.
Lees meer van: Live vanaf de Marketingdag voor de Podiumkunsten: Een twitterverslag
Het kantoor, de kwal en het plakband
Voor de Twitteraars onder ons is de zogenaamde ‘Fail Whale’ een oude bekende die op gezette d.w.z. drukke tijden opduikt en zo, op een grappige manier, duidelijk maakt dat Twitter de grote aantallen bezoekers weer eens niet aan kan. Dat zo’n symbool en in dit geval zo’n walvis een eigen leven kan gaan leiden, dat is niks nieuws want dat doet hij inmiddels al even en daar schreef ik ook al eerder over. En dan hebben we ook nog dat andere Twitter-voorbeeld: De Dodesfelfo, waarvan niemand weet precies hoe die eruit ziet maar dat hij bestaat daar twijfel ik niet aan.






