 |
Vannacht is Steve Jobs teruggetreden als opperhoofd van Apple. Het zat er aan te komen en nu het zover is raakt het zo te lezen velen. De Apple- koersen daalden, alle tech-blogs schrijven erover, op twitter is het een zogenaamde Trending Topic en nu besteed ik er zelf ook aandacht aan.
Lees meer van: Mijn eerste Mac en het afscheid van Steve Jobs
De leesbril: Ik kan niet meer zonder en inmiddels zit er eentje in elke tas en ligt er eentje in elke kamer. De leesbril deed een paar jaar geleden- noodgedwongen door de ouderdom- de intrede in mijn leven en ik beschouw hem niet bepaald als bron van vermaak. Integendeel, ik vind het onhandig dat lezen met bril en dat eindeloze op en af zetten, het eraan moeten denken dat je je hem niet ergens laat liggen en het feit dat je eigenlijk nooit meer zonder tas weg kunt want die bril moet altijd mee.
Lees meer van: FYI: Het klantpanel van de Hema test leesbrillen
Bladerend door mijn nog altijd groeiende verzameling delicious-links kwam ik ze weer tegen: De LP-hoezen die zo bewerkt zijn dat ze eruit zien als pagina’s in de IKEA-catalogus. Ik zou ze zo tussen mijn eigen LP-hoezen willen zetten maar het leek me leuker om ze hier met jullie te delen. Dus bij deze dan.
Hij kwam wat steels voorbij maar ik zag hem toch, een tweet van NS Online waarin een aantal twitteraars werden uitgenodigd voor een ontmoeting met de directeur van NS-reizigers. Op welke gronden deze twitteraars werden uitgenodigd kon ik niet ontdekken maar ik besloot om zelf actie te ondernemen want ik ben een doorgewinterd treinreiziger en al 30 jaar vaste klant van NS.
Lees meer van: Roept u maar: Wat doet NS al goed en wat kan beter?
Over de Nijmeegse V&D kan ik wel een boek schrijven. Als peuter aan de hand van mijn moeder keek ik ademloos naar het apenorkestje dat bij inworp van een kwartje voor je ging spelen. En nu kijk ik ademloos naar het personeel dat bij toediening van veel grotere bedragen niet voor je gaat spelen. Waarmee de toon van dat boek al meteen gezet is. Want ik weet na al die jaren nog altijd niet wat ik met ‘onze’ V&D aanmoet en ik kom er slechts heel af en toe als ze bij de Hema niet hebben wat ik zoek.
Mijn oudste Freitag-tas is een rugzak en die begint onderhand een museumstuk te worden. Dat model, de F32 Fury, is al lang uit het assortiment en in de Freitag-store in Zürich werd ik er dan ook meteen op aangesproken want zo’n oude tas zagen daar ze niet vaak. Wanneer ik hem kocht weet ik niet meer maar ik herinner me nog wel dat ik hem via internet heb besteld want in die tijd was er nog geen Freitag-tas te koop in Nederland en de fysieke winkels in Zwitserland waren er ook pas later.
 |  |  |  |  |
