Maar logisch is wat mij betreft niet hetzelfde als verstandig, integendeel, ik vind het triest dat je als specialist of als vereniging van specialisten, want daar heb ik het in dit geval over, domweg je kop in het zand blijft steken en maatschappelijke ontwikkelingen negeert omdat ze jou niet goed uitkomen. Ik geef even een voorbeeld uit mijn eigen praktijk dat deze ‘kop- in- het- zand- steek-houding’ illustreert en ik citeer daartoe een specialist die dit zei:
‘In Tilburg googlen mensen niet voordat ze naar de dokter gaan. Dat doen ze alleen maar in Amsterdam, maar hier gebeurt dat niet’
Een ander voorbeeld is deze uitspraak van KNMG-jurist Johan Legemaate: ‘Artsen kunnen weinig doen tegen kritiek op internet’.
Beide citaten maken duidelijk dat men nog in de ‘verzet-modus’ zit en probeert om controle te houden over iets dat niet te controleren valt maar waar absoluut wel wat mee gedaan kan worden. En dat is inderdaad even slikken en wennen maar het is de werkelijkheid. De wereld staat immers niet stil en ook de gezondheidszorg is, al dan niet vrijwillig en met vallen en opstaan, in beweging.
En toch hoor ik in zorginstellingen van alle kanten dat men veel last heeft van de specialisten die stilstaan. Die zelfs, nog voordat er bewogen gaat worden, op de rem trappen omdat ze vooral aan hun eigen portemonnee denken of in elk geval de indruk wekken dat ze dat doen door bijvoorbeeld een advertentie als deze te plaatsen.
Meedoen is beter worden
En natuurlijk zijn er uitzonderingen op deze regel, want in elke zorgorganisatie zit wel een firestarter, innovator, voorloper of leider maar al met al moet je zeker als klant, wel heel goed kunnen zoeken om zo’n uitzondering te vinden. Dat zou ik graag anders zien. Niet zozeer voor mezelf maar voor iedereen die in welke rol dan ook betrokken is bij de gezondheidszorg.
Omdat ik geloof in waarde creëren samen met je patïent/klant, je collega’s, je verwijzers, de zorgverzekeraars en de overheid. Omdat ik geloof in samen je verantwoordelijkheid nemen en dragen. Volgens mij wordt iedereen daar namelijk letterlijk en figuurlijk beter (en ongetwijfeld ook blijer) van.
Vandaar dus mijn oproep aan specialisten: Doe mee in plaats van tegen en zorg dat je jezelf ook als zodanig zichtbaar en vindbaar maakt. Voor je klanten, voor je verwijzers en voor je collega’s en daarmee bedoel ik heel bewust niet alleen je vakgenoten maar ook de verpleegkundigen, de directie, de ondersteuners etc.. Laat zien dat je meedoet, vertel waarom je meedoet en hoe je dat doet.
En begin dan niet meteen over geld, tenzij dat de reden is dat je specialist bent geworden. Als dat zo is, dan is dat zo maar kom daar dan ook eerlijk voor uit. Dan weten we tenminste wat we aan elkaar hebben en dan kunnen we zelf beslissen of jij nog wel met ons mee mag doen.
Wil je meedoen maar heb je geen idee hoe dat moet, dan is hier alvast één tip: Stel je eens kenbaar en kwetsbaar op en vraag de komende weken aan je klanten en je collega’s wat ze (echt) van je vinden. En ga daar vervolgens maar eens wat mee doen en laat me weten wat daar allemaal uit kwam. Mocht je nog meer tips willen hebben, dan hoor ik graag van je.
