Om maar meteen met de deur in huis te vallen: Ja dat kan en het is al onderweg. Althans dat is de verwachting die je zo hier en daar al jaren leest maar die onlangs opnieuw opdook in de blogpost ‘Welcome to the site-less web van Paul Gillin. En iedereen die zich de afgelopen jaren maar enigzins heeft beziggehouden met internet zal meteen toegeven dat het internet zoals we dat vroeger kenden, het vrij statische internet, het internet van de ‘ondeelbare’ websites waarop alles stond zonder dat je het eraf kon halen en het internet waar je als gebruiker vooral geacht werd te lezen, dat dat heeft plaats gemaakt voor een ander internet.
Noem het web 2.0 of noem het social media of noem het het knip-en plakweb, maar waar het om gaat is dat bijvoorbeeld een tool/service als Posterous het de gebruiker wel heel erg makkelijk maakt om, met één druk op de knop tegelijkertijd op Twitter, Facebook, Flickr, Tumblr and Delicious zijn content te publiceren. Voorheen was dat nog aardig wat werk omdat je alles handmatig per site moest uploaden maar nu is het doodsimpel geworden om overal en nergens online aanwezig te zijn.
Van websites en links naar content en mensen
Als we op een ander niveau naar deze ontwikkeling kijken dan zien we dat dit ook wel eens het einde zou kunnen zijn van de manier waarop we tot nu toe over internet en het web spraken. Ooit ging het over websites en links en sinds de komst van social media gaat het over content en mensen. En dat maakt het voor bedrijven niet alleen moeilijker om uit te vinden waar hun klanten zitten maar het blijven volgen van de zogenaamde ‘influencers‘ is helemaal een flinke klus aan het worden. Kon je vroeger nog volstaan met het lezen van de blog van zo’n ‘influencer’, moet je nu het totaalplaatje in beeld zien te krijgen en dat bestaat uit allemaal versnipperde kleinere plaatjes op zoals gezegd Twitter, op Facebook maar ook op Hyves en Linkedin etc.
Bovendien is het niet altijd duidelijk vast te stellen hoe invloedrijk iemand op al die verschillende plekken is. Wat betekent het bijvoorbeeld als iemand 1000 volgers heeft op Twitter en wat zegt het als hij wordt aanbevolen op LinkedIn? Die vragen zijn nog niet éénduidig te beantwoorden en volgens Gillin is het ook in dit geval de tijd die ons gaat leren hoe daarmee om te gaan.
Strikt genomen heb je als bedrijf of als maker van wat voor content dan ook cq als ‘influencer’ anno 2010 geen ‘echte’ homepage meer nodig om mensen te bereiken maar ik denk dat het vooralsnog toch nog handig blijft wanneer al je snippertjes op één plek samenkomen. Omdat nog lang niet iedereen zo ver is dat hij afstand wil doen van zijn eigen homepage en omdat ook nog niet alle lezers/bezoekers zover zijn dat ze overal en nergens komen. Een voorbeeld van een tool waarmee je zo’n alternatieve, geaggregeerde homepage kunt maken is bijvoorbeeld Flavors.me en er zijn er ongetwijfeld veel meer.
Van meebewegen naar weer thuisvoelen
Maar beweeg intussen wel mee want het kan en het komt eraan, dat internet zonder homepages. Kijk maar eens naar de recente lancering van Buzz door Google. Die is veelzeggend en maakt opnieuw heel erg duidelijk dat het voor bedrijven maar ook voor een blogger als ondergetekende noodzakelijk is om mee te bewegen.
Dat vergt wel wat van je organisatie cq van je eigen houding. Omdat we moeten leren leven met onzekerheid, omdat we lef nodig hebben om de controle op onze content en ons merk los te laten en omdat we in sommige opzichten misschien wel opnieuw moeten beginnen. Zodat ons weer opnieuw thuis gaan voelen op internet, al is het dan niet meer uitsluitend op onze eigen homepage.
Deze blogpost verschijnt ook op frankwatching
Update vrijdag 19 februari 10.14: Via Twitter kreeg ik 2 reacties/aanvullingen binnen op deze blogpost. De eerste komt van @evr en luidt ‘Dankzij google (met deeplink) zien overigens ook al heel wat bezoekers niet eens de homepage al hoewel deze er nog wel is.’ De tweede is van @buurtaal die schrijft ‘Ik denk dat homepages & social media elkaar juist goed aanvullen. Ook zijn bedrijfssites vaak al minder statisch dan vroeger.’
Update zondag 21 februari: Zojuist werd ik opnieuw via Twitter door @shakingtree gewezen op dit (via posterous geplaatste) artikel van Steve Rubel ‘AP is visionary: They see a Siteless web’.
8 reacties op dit bericht
Jacqueline,
De homepage is Dood, leve de homepage.
Ik merk dat het belang van de hompage zowel verdwijnt, als juist veel belangrijker is geworden!
1) je moet discussies voeren, daar waar de thuishoren. Als organisatie moet je je expertise niet op je eigen homepage ten toon spreiden (want dat is meestel niet de plek waar je doelgroep ‘natuurlijk’ komt), maar juist op de al bestaande autoritaire platformen (blogs). Aggegratie van diverse bronnen op jouw homepage brengt het dan wel bij elkaar, echter meer als archief of totaalplaatje.
2) toch is het belang van je eigen homepage momenteel juist heel hard stijgende; met name voor je vindbaarheid.
In mijn (arbeids)markt is het van essentieel belang dat bijvoorbeeld je vacatures kunnen worden gevonden (google-god), aangezien het belang van bijvoorbeeld jobboards hard achteruit gaat.
Een goede eigen homepage, die meer is dan een bundeling losse snippets, maar in lijn is met je (online) (communicatie/interactie) strategie is hierin essentieel.
Verder:
Met nieuwe technieken, kun je ook heel anders gaan designen. Je ziet inderdaad steeds minder ‘homepage’-achtige sites opkomen: Een site hoeft niet meer per se Navigatiekolom & (body)tekst te zijn, maar kan ook bestaan uit een film-achtige site, of een mini-game, of gezellige woonkamer met clickable onderdelen.
@Patrick: Dank voor je uitgebreide en gevatte toelichting waaruit ik opmaak dat we weer eens op één lijn zitten. En ben wel benieuwd naar goede voorbeelden uit de Maximum-praktijk dus als je er daar een paar van kunt noemen dan hoor/zie ik het graag.
;-)
http://www.werkenbijdeloitte.nl is de showcase van (social media) integratie en aggegratie, alsmede goede vindbaarheid van achterliggende pagina’s (&vacatures).
http://www.opendagbarneveld.nl = geen traditionele homepage.
En we zijn nu met een paar nieuwe sites bezig die al helemaaaal niet ‘traditioneel’ design zijn (waaronder een full 3d-animation site. Wordt vervolgd.
@Patrick: Mooie voorbeelden die hopelijk inspirerend kunnen werken voor andere organisaties!
Uiteraard is de tijd voorbij dat mensen naar een site toekwamen voor nieuws, achtergronden, trends, updates etc. Daar heb je inderdaad tools en services voor. Wat moet je als ontwerper dan met een homepage?
Landingspagina
In mijn ogen is de homepage niets anders dan een landingspagina. Waar veel landingspagina’s slechts één doel hebben en afleiding minimaliseren, bestaat de homepage volgens mijn vooral voor twee processen:
1.De persoon die op merknaam / url geïnteresseerd is geraakt.
2.De terugkerende bezoeker die een bepaalde functie of product zoekt.
Deze zeer tegenstrijdige profielen van gebruikers samensmeden tot één krachtige en overzichtelijke pagina is nog steeds een grote conceptuele, interactie- en grafisch ontwerp-uitdaging
@Marnix: Is inderdaad een hele uitdaging om dat in goede en fraaie banen te leiden en daarom zou ik ook aan jou de vraag willen stellen die ik aan Patrick stelde: Wat zijn volgens jou goeie voorbeelden van zulke landingspagina’s?
Mooi om dit te lezen, homepage wordt nog steeds erg overschat denk ik. In de praktijk merk ik vaak ook dat afdelingen in organisaties ‘een goede plek op de homepage’ willen. Eigenlijk is dat niet zo relevant. Mensen zoeken gericht informatie en vinden vaker de directe link naar die informatie. En dat is vaak niet de homepage maar een onderliggende (detail)pagina. Zeker bij toenemend gebruik van dingen als myDelicious zoals je al noemt zal het belang van die homepage minder worden. En dat vraagt van organisaties nog meer een herorientatie op wat ze echt te zeggen hebben (en aan wie etc).
En je opmerking over loslaten van controle e.d. kan ik alleen maar onderschrijven, dat wordt een hele lastige in organisaties. Zeker als je nu al niet ‘bij de tijd’ bent met nieuwe ontwikkelingen. Wie krampachtig vasthoudt aan het oude concept zal de boot missen, durf je een paar stappen over te slaan dan zit je goed. Denk ik…
@Marcel: Ik denk het ook maar misschien hebben we het allebei mis en gaat het een hele andere kant op. Maar krampachtig vasthouden aan het oude is in elk geval niet goed dus is er bij organisaties hoe dan ook lef nodig om in beweging te blijven.