Als bezitter van een site annex blog hoef je je werkelijk nooit te vervelen want er is altijd wel wat te doen: er ‘moet’ twee keer per week een blogpost geschreven worden, er komen opdrachtgevers bij op de pagina die je daarvoor gereserveerd hebt, er zijn presentaties gemaakt die je op je website wil plaatsen, je bent geïnterviewd of hebt ander fackeldeyfinds-nieuws te melden. Tot zover de kleine websitebeslommeringen.
Lees meer van: Zoek de 5 verschillen: fackeldeyfinds.com op de schop
Later als ik groot ben dan komt ie er misschien nog wel een keer: een modelspoorbaan. Of ik daar een F* van ga maken dat weet ik niet maar er zullen ongetwijfeld kleine rode treintjes op gaan rijden door een berglandschap met hier een daar een meertje. En er staan van die kleine houten stationnetjes waar bloembakken met geraniums aan hangen en waar oude (trein) en nieuwe (touch-screens waarmee je de trein op ‘jouw’ halte kunt laten stoppen) technologie elkaar treffen. Want zo gaat dat in Zwitserland en zeker bij de Rhätische Bahn, dat zag ik weer eens toen ik begin dit jaar @fiederels in Davos ging opzoeken.
Lees meer van: FYI: Google Streetview neemt de trein
Seth Godin weet het regelmatig zo treffend te formuleren dat ik ook vandaag graag aanhaak bij wat hij schreef over de verwarring die toeslaat wanneer we het hebben over gehoorzaamheid in samenhang met onderwijs en organisatiestructuren. Ons onderwijs is nog hoofdzakelijk gericht op het aanleren van gehoorzaamheid en eenmaal aan het werk is braaf doen wat je verteld wordt is nog steeds de makkelijkste manier om je te handhaven in een organisatie.
Lees meer van: De toekomst is aan de ongehoorzaamheid!

Sinds ik Daniel Pink’s boek A Whole New Mind gelezen heb weet ik van mezelf met welke hersenhelft ik meer werk: met de rechter al komt de linker ook regelmatig aan bod. Maar weet jij dat ook van jezelf? Of wil je het nog eens heel snel nakijken cq bevestigd zien? Dan moet je zeker even kijken naar de visualisaties die Mercedes liet maken van de hersenhelften. Eentje daarvan staat hierboven, de andere twee vind je op I believe in advertising.
Keer op keer, jaar in jaar uit kom ik het tegen: het idee dat online contact niet persoonlijk is cq niet persoonlijk kan zijn. Ik hoorde het een kleine 10 jaar geleden voor het eerst toen ik bij ING werkte aan een concept voor ‘de bank van de toekomst’. Een concept waarbij je als klant online op je bankwenken bediend werd. Ik las het nu in het Medisch Contact themanummer over Nieuwe Media, zorg 2.0 en e-health. En keer op keer kan ik er niet bij met mijn hoofd en nog minder met mijn hart.
Lees meer van: Hoezo (on)persoonlijk online contact?