Ga naar mijn vorige of volgende artikel.

Van wie is een merk?

ikea-tasje.JPGHoe komt het dat ik op mijn knieën voor de toegang tot het IKEA Smaland ben gaan liggen om dit (zie afbeelding) IKEA-tasje los te peuteren? Een tasje dat normaal alleen maar aan kinderen in de Smaland-leeftijd wordt uitgereikt. Een tasje dat ik echter ook zo graag wilde hebben, dat ik er voor op mijn knieën ging. Tot grote hilariteit bij de Ikea -medewerkster die toezicht hield en te grote/oude kinderen niet binnenliet. Zij antwoordde heel gevat ‘ga maar staan hoor, ik zie zo ook wel dat je veel te groot bent om nog naar binnen te mogen hier’. En die, toen ik vertelde waarom zo deed, zei ‘hoeveel tasjes wil je hebben dan?’

Hoe komt het?

Hoe komt het dat ik met een brok in mijn keel zit te kijken naar een oud Apple-filmpje op YouTube? Een filmpje waarin Steve Jobs (toen nog in pak) de eerste iMac (die ronde met die kleurtjes) introduceert.

Hoe komt het dat ik per sé naar de El Hema-tentoonstelling wilde? En er natuurlijk ook heen ben gegaan en er vervolgens een t-shirt met een arabisch Hema-logo en chocola met dito verpakking heb gekocht.

el-hema-logo.png

Hoe komt het dat ik kort na de opening van de Freitag-shop (staat op de plek waar de gebroeders Freitag hun idee voor de vrachtwagenzeil-tas kregen) naar Zürich ben afgereisd om hem te gaan bekijken? Hoe komt het dat ik er foto’s van heb gemaakt, ja zelfs kaarten van heb gekocht.

Hoe komt het dat ik op station Duisburg mijn reisgenote liet schrikken omdat ik opeens wild begon te gebaren toen ik een Zwitserse trein binnen zag rijden.

Het antwoord op die vraag is simpel en hetzelfde als in deze uitspraak van Loesje ‘ Weet je wat het is? Nou, liefde’.

Liefde dus, liefde voor een merk. Dat mensen van een merk kunnen houden en hoe het komt dat sommige merken een ‘Lovemark’ worden, heb ik in mijn allereerste artikel ‘Lovemarks: Verkopen is gunnen’ al uitgebreid beschreven. Maar het thema ‘Lovemark’ houdt me nog altijd bezig. En zo kwam tijdens een inspirerend en bijzonder prettig gesprek met twee opdrachtgevers de volgende vraag weer eens aan de orde:

Van wie is een merk?

Ik stelde die vraag aan mijn gesprekspartners -zelf marketeers- en er ontspon zich een interessante discussie: In eerste instantie verbaasden zij zich over mijn opvatting dat een merk voor een belangrijk deel van de gebruiker is.

Maar toen ik ze even later vroeg hoe ze dat zelf, gedacht vanuit hun eigen klant/gebruikers-ervaring zagen, toen kwamen we, al filosoferend over klantbeleving en gebruikerservaring gezamenlijk tot het het inzicht dat ik hierboven beschrijf. Ze hielden allebei van het merk Bijenkorf en voelden zich ook mede-eigenaar daarvan.

bijenkorf.png

Dus nu wil ik jullie ook die vraag stellen: Van wie ie een merk?

Want wat denken jullie daarvan? Is een merk, zoals ik denk en zie, voor een groot deel of misschien wel voor het belangrijkste deel van de gebruiker, de klant, de mens achter de klant. Of is een merk toch ‘gewoon’ van het merk zelf cq van het bedrijf dat het merk op de markt brengt

Dit artikel verscheen ook op Molblog

2 reacties op dit bericht

  1. Jasper Jobse 17 januari 2008 om 8:52

    Hoi Jacqueline,

    Ja, een merk is van de gebruiker.

    Een merk is als naam of beeld, een duiding. Ik luister naar de naam Jasper als iemand mij wil ‘hebben’. Daar kun je mij mee ‘gebruiken’. Dat is mijn duiding, mijn merk. Maar die naam wordt meer door anderen gebruikt dan door mijzelf. Ik heb mijn naam niet nodig om te weten wie ik ben en waar ik voor sta. Maar zonder mijn naam kun je mij niet kopen (lees: mijn telefoonnummer opvragen, verkering aan me vragen of een hypotheek met me afsluiten).

    Mijn naam is publiek bezit voor iedereen die iets persoonlijks met mij wil.

    gr,

    Jasper ©

    Mijn moeder is mijn naam vergeten,
    Mijn kind weet nog niet hoe ik heet.
    Hoe moet ik mij geborgen weten?

    Noem mij, bevestig mijn bestaan,
    Laat mijn naam zijn als een keten.
    Noem mij, noem mij, spreek mij aan,
    O, noem mij bij mijn diepste naam.

    Voor wie ik liefheb, wil ik heten.

    Neeltje Maria Min

  2. Jacqueline Fackeldey 17 januari 2008 om 9:00

    @Jasper: Dank voor je reactie. Mooi en inspirerend zoals jij en Neeltje Maria Min het gebruik van een naam (merk) omschrijven, zo heb ik het nooit eerder bekeken…

reageer op dit bericht

Sluit
E-mail link